زیارت نامه و ادعیه

آیات بسیار امیدبخش در رابطه با عفو خدای تعالی

در آیه ۲۵ از سوره شوری میفرماید: و هو الذی یقبل التوبه من عباده و یعفوا عن السیئات و یعلم ما تفعلون. اوست خدائی که توبه بندگانش را میپذیرد و گناهانشان را درگذرد.
در آیه ۳۰ همان سوره میفرماید: و ما اصابکم من مصیبه فبما کسبت ایدیکم و یعفو عن کثیر.
[صفحه ۷۳]
یعنی آنچه از رنج و مصائب به شما (انسانها) میرسد، همه از دست اعمال خود شما است در صورتیکه خدا بسیاری از اعمال بد شما را عفو میکند. در آیه ۳۴ همان سوره میفرماید: او یوبقهن بما کسبوا و یعف عن کثیر. یا اگر خدا بخواهد، کشتیهاتان را بجرم بدکاری، به دریا غرق میکند در حالیکه بسیار از جرم شما را میبخشد. در آیه ۹۹ از سوره نساء میفرماید: فاولئک عسی الله ان یعفو عنهم و کان الله عفوا غفورا. آنان امیدوار به عفو و بخشش خدا باشند که خدا از گناهان درگذرد و او آمرزنده گناهان است و آیات دیگری از قرآن، و رهنمودهای اولیاء اسلام به ویژه به زبان دعا که انسانهای گنهکار را امیدوار به عفو و گذشت خدای تعالی، نسبت به گناهان مینمایند و تعلیم میدهند که همیشه دست بدعا بردارند و از خدای تعالی طلب عفو نمایند.
امام حسن مجتبی (ع) در یکی دیگر از دعاهای خود، بعد از درود و رحمت بر پیامبر و خاندان پاکش، میخواند: ان تقیلنی عثرتی و تستر علی ذنوبی و تغفر هالی، و تقضی لی حوائجی و لا تعذبنی بقبیح کان منی فان عفوک و جودک یسعنی انک علی کل شی قدیر [۱۳۵] خداوندا از تو میخواهم از لغزشم در گذری، و گناهانم را بپوشانی و آنها را بیامرزی و حاجتهای مرا برآوری و بکار زشتی که از من سر زده عذابم نکنی، زیرا براستی که گذشت و بخشش تو، چنان هست که مرا فراگیرد و بر همه چیز هم توانائی
امام دوم (ع) در فقرات این دعای شریف، به انسانها میآموزد که برای خدای تعالی، آن قدر، گذشت و بخشش فراگیر است که باید برای عفو و پوشاندن گناهان، و آمرزش آنها و برآوردن حاجات و کیفر نشدن از زشتیها، به او امیدوار بود.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *