از دیدگاه اهل بیت

اثر خاص برخی گناهان در خشکسالی در روایات

امام رضا (ع) فرمود: اذا کذب الولاه حبس المطرو اذا جار السلطان هانت الدوله و اذا حبست الزکاه ماتت المواشی [۱۹۹] هنگامیکه حاکمان دروغ بگویند باران، قطع میگردد، هنگامیکه پادشاه ستم کند دولت و حکومت دچار ضعف و سستی گردد، هنگامیکه زکوه داده نشود چهارپایان و دامها تلف شوند.
قال السجاد (ع): الذنوب اللتی تحبس غیث السماء جور الحکام فی القضاع و شهاده الزور و کتمان الشهاده [۲۰۰] امام چهارم فرمود: گناهانی که باران آسمان را قطع میکنند، ستم زمامداران در قضاوت و شهادت به دروغ و کتمان شهادت است.
قال علی (ع): ما من سنه اقل مطرا من سنه و لاکن الله یضعه حیث یشاء و ان الله اذا عمل قوم بالمعاصی صرف عنهم ما کان قدر لهم من المطر [۲۰۱] هیچ سالی در نزول باران، کمتر از سال دیگری نیست و خداوند هر جا بخواهد باران نازل میکند ولی خدای تعالی اگر مردمی مرتکب گناهان شدند آنچه بر آنها مقدر کرده از بارش باران قطع میکند.
گناهان موجب گرانی و کمبود مواد غذایی میگردد
قال علی (ع): احذروا الذنوب فان العبد لیذنب فیحبس عنه الرزق [۲۰۲] از ارتکاب گناهان بر حذر باشید، زیرا بنده که گناه کند، گرفتار تنگی روزی و کمبود مواد غذائی گردد.
و نیز فرمود:
[صفحه ۹۱]
توقوا الذنوب فما من بلیه و لا نقص رزق الا بذنب [۲۰۳] «نگهدارید خود را از گناهان، زیرا هیچ بلا و نقصان روزی، نیست مگر اینکه مولود گناهان است.»
روی عن النبی (ع) انه قال اذا غضب الله تعالی علی امه ثم لم ینزل بها العذاب غلت اسعارها و قصرت اعمارها و لم یربح تجارها و لم تزک ثمارها و لم تعزر انهارها و حبس امطارها و سلط علیها اشرارها [۲۰۴] از پیامبر (ص) روایت شده که فرمود خداوند هنگامیکه (بر اثر گناهان) بر ملتی خشمناک شود و عذاب هلاک کننده خود را (به جهتی) نخواهد نازل کند، در این صورت نرخها افزایش یابد و عمرهای آنان کوتاه گردد، و بازرگانان آنان سود نبرند، و میوههای باغهایشان مطلوب و گوارا و بابرکت نشود و نهرهایشان هرگز پر آب نگردد بلکه خشک و بیبرکت میشود و بارانها از ریزش بر آنان بازداشته شوند و شروران بر آن مردم چیره و مسلط شوند.
این بود کلمات هشداردهنده از خدای تعالی و اولیاء گرامیش در ارتباط آثار سوء گناهان در زندگی انسانها که بیانگر این واقعیت است که گناهان گوناگون (علاوه بر کیفر و عذاب اخروی) آثار رنج و دردآوری در زندگی دنیوی انسانها دارد، از بروز خشکسالی و گرانی و غیره
ناامید و مایوس نباید بود
نکته قابل توجه آن است که فشارها و تحمل رنجها، از قبیل تنگی روزی و کمبود آب و نان که مولود گناهان و کجرویهای خود انسانها است نباید آنها را به حالت یاس و ناامیدی برساند بله راه گشایش و نجات از سختیها وجود دارد که به دو راه از دیدگاه اولیاء دین خدا اشاره میشود.
اول – توبه گناه است، پیامبر (ص) میفرماید: التوبه تحب ما قبلها [۲۰۵] توبه از گناه جبران کننده گذشته است.
و نیز امام علی (ع) فرمود: التوبه تستنزل الرحمه [۲۰۶] توبه کردن از گناه، عامل موثری در نزول رحمت خدای تعالی است. مفهوم این سخنان آن است که توبه از عوامل موثر در رفع تنگناها و سختیها و کمبودها و باعث نزول رحمت خدای تعالی و گشایش کارها است.
دوم – دعا و نیایش، امام علی (ع) میفرماید: الدعاء مفتاح الرحمه و مصباح الظلمه [۲۰۷] دعا
[صفحه ۹۲]
و نیایش بدرگاه خدای تعالی کلید رحمت و گشایش و روشنائی برای نجات از همه تاریکیها و سختیها است.
قال النبی (ص): الدعاء مخ العباده و لا یهلک مع الدعاء احد [۲۰۸] پیامبر فرمود دعا مغز عبادت میباشد و با وجود دعا هیچکس هلاک نشود.
مضامین این روایات، بیانگر این حقیقت است که یکی از موجبات دفع بلاها و مشکلات و گشوده شدن گره ها، دعا به درگاه خداست، ای بسا به دعای یک انسان پاکدل و بنده خالص خدا، سختیها و حوادث ناگوار برطرف و درهای رحمت خدا باز شود.
چنانچه امام حسن مجتبی (ع) به همراه برادرش حضرت حسین (ع)، به دستور پدر بزرگوارشان امام علی (ع) در خشکسالی برای استسقاء و طلب نزول باران دست به دعا برداشتند که فرازهائی از دعای امام مجتبی را ذکر کردیم. با تمام شدن دعای آن دو بزرگوار، بارانی آمد که همه جا را شاداب کرد و مردم از شدت و سختی خشکسالی نجات یافتند آری تاثیر دعا که از زبان و دل بنده خالص خدا، بویژه امام معصوم، برای دفع بلاء و گشایش سختیها برخیزد قابل هیچ گونه تردیدی نیست. [۲۰۹] بوعلی سینا فیلسوف نامی میگوید: پیش مردم، ساده لوح کسی است که آنچه را شنید باور کند اما نزد من سادهتر از او کسی است که آنچه را از مقامات بلند پایگاه بشریت (اولیاء خدا) شنید، انکار کند. [۲۱۰].
سخن شایسته تکرار
اینکه امام حسن مجتبی (ع) در دعای خود در طلب باران در سال خشکی چنانچه در پیش بیان شد عرض میکند: خدایا باران رحمتت را بر ما نازل فرما تا نرخها را به وسیله آن ارزان کنی، ارزاق ما را فراوان نمائی و گرانی را ناپدید گردانی، این گونه دعا بیانگر آن است که دو پدیده، از بلاهای عظیم و مشکلات دردآور و رنج دهنده انسانها است.
۱- کمبود آب و مواد غذائی و سایر امور معیشت ۲- گرانی ارزاق، که با به کارگیری وسائل و عواملی که خدای تعالی در این جهان طبیعت در اختیار بشریت گذارده و با توبه از گناهان به
[صفحه ۹۳]
ویژه دعا و نیایش به درگاه پروردگار، باید کوشید از این دو بلای وحشتناک نجات پیدا کرد، و با جلب رحمت ذات اقدس حق، به فراوانی و ارزانی ارزاق دست یافت. این بود تبیین فشردهی فرازهائی از دعای امام مجتبی (ع) در دعای استسقاء و طلب باران و دفع بلای گرانی و کمبود ارزاق.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *