خاندان

اجداد امام حسن مجتبی (ع)

و بدین گونه است که میخواهیم از تبار و بیت امام مجتبی (ع) سخن بگوییم. و ببینیم او از چه خاندانی و کدام بیت و تبار است. والدین و اجداد او در چه فضیلتی بود و از آن فضایل به چه میزانی امام مجتبی (ع) را بهرهای نصیب شد.
جد بزرگ او عبدالمطلب بن هاشم است، که بزرگ مکه و پردهدار خانه کعبه است. شخصی است مورد احترام، بزرگوار، کریم، سقایت کننده و مهماندار طواف کنندگان و دارای معروفیت در جو دو کرم و بخشندگی. آنچنان که شهرت عظمت او مورد حسادت دیگر افرادی بود که میخواستند سری در میان سرها داشته باشند.
صافی درون، کرامت روح و پاکی اعتقاد او را در جریان حمله ابرهه به مکه میتوان دریافت که او پس از ایجاد رعب در مردم و غارت اموال آنان و از جمله تصرف شتران عبدالمطلب، سرانجام حاضر شد سخن رئیس قوم را بشنود و ببیند این پیر طایفه چه میگوید.
عبدالمطلب به نزد او شتافت و در برابر دیدگان حیرت زده او قرار گرفت. جذبه عبدالمطلب چنان او را از خود بیخود کرده بود که با خود عهد بست هر حاجتی را که او طلب کند عطا نماید. و پیشنهاد کرد هر چه میخواهی بطلب. و عبدالمطلب تنها بازگرداندن شتران و اموال خود و قوم خویش را طلب کرد و در برابر سوال کرد او که چرا از کعبه سخنی نگفت و درخواستی نکرد؟ فرمود: انا رب الابل و للبیت رب [۲] من صاحب شترانم، خانه را نیز صاحبی است!!
[صفحه ۲۳]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *