از دیدگاه اهل بیت

احادیث برحرام بودن آتش دوزخ بر اولاد حضرت فاطمه

در کتاب معانی الاخبار به اسناد محکم مرقوم است که علی بن موسی الرضا علیهماالسلام گاهی که در خراسان سکون داشت یک روز از بزرگان اصحاب در مجلس او حاضر بودند و زید بن موسی نیز در آن مجلس بود و با اهل مجلس از مفاخر خویش سخن همی کرد و ما و من همی گفت علی بن موسی اگر چند با اهل مجلس حدیث می فرمود سخنان زید را نیز می شنود پس روی با زید کرد –
فقال: یا زید! أغرک قول بقالی الکوفه: «ان فاطمه أحصنت فرجها فحرم الله ذریتها علی النار» والله ما ذلک الا للحسن و الحسین و ولد بطنها خاصه، فأما ان یکن موسی ابن جعفر علیهماالسلام یطیع الله و
[صفحه ۱۴۴]
یصوم نهاره و یقوم لیله و تعصیه أنت ثم تجیئان یوم القیامه سواء فأنت أعز علی الله عزوجل منه ان علی ابن الحسین کان یقول لمحسننا کفلان من الأجر و لمسیئنا ضعفان من العذاب.
فرمود ای زید آیا بفریفته است تو را سخن بقالان کوفه از این حدیث که می فرماید:
«همانا فاطمه معصوم است از همه محرمات و خداوند حرام کرده است آتش جهنم را بر فرزندان او. سوگند با خدای که این حدیث وارد نشده است مگر در حق حسن و حسین و زینت و ام کلثوم که از بطن فاطمه علیهاالسلام اند هان ای زید! چون موسی بن جعفر اطاعت خدای کند و روزها روزه بدارد و شبها از بهر عبادت بر پای بایستد و تو عصیان خداوند کنی چون هر دوان حاضر محشر شوید تو با او در نزد خداوند یک درجه خواهید داشت؟! مگر ندانسته که علی بن الحسین علیهماالسلام می فرماید که خوبان ما را در ازای یک ثواب دو اجر دهند و بدان ما را به جای یک نافرمانی دو عذاب کنند.
چون سخن بدینجا آورد روی با حسن الوشا کرد و فرمود ای حسن این آیت مبارک را از قرآن کریم چگونه قرائت می کنی «قالَ یا نُوحُ إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِکَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صالِحٍ» [۱۳] حسن عرض کرد یا ابن رسول الله جماعتی «عَمَلٌ غَیْرُ صالِح» خوانند و گروهی تنوین داخل عمل نکنند «عَمِلَ غَیْرَ صَالِحٍ» دانند و کنعان را پسر نوح نخوانند فرمود حاشا همانا او پسر نوح بود لکن چون در حضرت حق گناهکار شد خداوند او را از پسری نوح نفی فرمود «کذا من کان منا لم یطع الله فلیس منا و انت اذا اطعت الله فانت منا اهل البیت»
یعنی همچنین است کسی که در نسب و نژاد از ما باشد و اطاعت خدای را نکند از ما نیست و تو ای حسن با این که از خویشاوندان ما نیستی چون خدای را فرمانبردار باشی در شمار اهل بیت خواهی بود.
و دیگر در معانی الاخبار سند بمحمد بن مروان منتهی می شود که گفت در
[صفحه ۱۴۵]
خدمت ابی عبدالله (ع) عرض کردم آیا رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود «ان فاطمه احصنت فرجها فحرم الله ذریتها علی النار»
فرمود چنین است لکن مقصود از این حدیث حسن و حسین و زینب و ام کلثوم است.
و دیگر نیز در معانی الاخبار است سند به حماد بن عثمان منتهی می شود که مانند این حدیث از ابی عبدالله روایت می کند و همچنان در عیون اخبار الرضا (ع) و در مصباح الانوار از ابی عبدالله (ع) مانند این احادیث روایت شده.
و دیگر در عیون اخبار سند به یاسر منتهی می شود که زید بن موسی برادر حضرت رضا (ع) در مدینه خروج کرد و جماعتی را مقتول ساخت و گروهی را در آتش انداخت چنان که در جای خود انشاء الله مرقوم خواهد شد از این روی او را زید النار نامیدند مامون کس فرستاد او را اسیر کرده حاضر کردند بفرمود او را به نزد حضرت رضا بردند آن حضرت روی با زید کرد و فرمود:
یا زید: أغرک قول سفله أهل الکوفه ان فاطمه أحصنت فرجها فحرم الله ذریتها علی النار ذاک للحسن و الحسین خاصه ان کنت تری أنک تعصی الله و تدخل الجنه و موسی ابن جعفر أطاع الله و دخل الجنه فأنت اذا أکرم علی الله عزوجل من موسی ابن جعفر و الله ما ینال أحد ما عندالله عزوجل الا بطاعته و زعمت أنک تناله بمعصیته فبئس ما زعمت.
خلاصه این کلمات به فارسی چنین می آید فرمود ای زید کلمات سفلکان کوفه تو را مغرور کرده است از این حدیث که آتش جهنم بر فرزندان فاطمه حرام است این حدیث مخصوص حسن و حسین است چنان می دانی که تو خدای را عصیان کنی و داخل بهشت شوی و موسی بن جعفر با اطاعت خدای داخل بهشت شود؟ پس تو در
[صفحه ۱۴۶]
نزد خدای گرامی‌تر از موسی بن جعفری، سوگند با خدای هیچ کس از ما را در حضرت حق قربتی نباشد الا به طاعت او و این که گمان کرده‌ی که با معصیت در حضرت حق راه توانی کرد گمانی ناستوده است. زید عرض کرد من برادر تو نیستم پسر پدر تو نیستم؟
«فقال له ابوالحسن انت اخی ما اطعت الله عزوجل»
فرمود ای زید تو برادر منی مادام که اطاعت کنی خدای را مگر ندانسته گاهی که پسر نوح و زوجه‌ی نوح پی سپر طوفان می گشتند و دستخوش هلاک و دمار بودند چنان که خدای فرماید
«قال رب ان ابنی من اهلی و ان وعدک الحق و انت احکم الحاکمین» [۱۴]
عرض کرد: پروردگارا اینک پسر منست و از اهل منست و تو وعده فرمودی که اهل مرا از این داهیه نجات بخشی
«فقال الله عزوجل: یا نوح انه لیس من اهلک انه عمل غیر صالح» [۱۵] فرمود ای نوح کنعان از اهل تو نیست زیرا که او عمل غیر صالحست آنگاه فرمود:
«فأخرجه الله عزوجل من ان یکون من اهله بمعصیته»
یعنی چون کنعان مرتکب عصیان شد خداوند او را از پسری نوح بیرون برد.
برگزیده کتاب ناسخ التواریخ شرح احوال امام حسن مجتبی(ع) نوشته آقای محمد تقی لسان الملک سپهر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *