سیره عملی و رفتاری

اخلاق امام حسن در رابطه با حیوانات

آری، امام از خانواده کرم است. جود و عطای او عام و دربرگیرنده همه موجودات است نه تنها انسان. او آن انسان والائی است که خداوند به برکت او بر مردم زمانش افاضاتی داشت و این در شان امامان است.
اسناد ما میگویند روزی غذائی را تناول میکرد و در روبروی او سگی گرسنه نشسته بود. امام لقمهای خود تناول میکرد و لقمهای را جلوی سگ میگذارد. فردی رسید که این سگ مزاحم است آن را از تو دور سازم. فرمود نه، او را به خود واگذار، من از خدای عزوجل حیا میکنم که جان داری در روی من بنگرد و من بخورم و او را اطعام نکنم.
دعه، انی لاستحیی من الله عزوجل ان یکون ذو روح ینظر فی وجهی و انا آکل ثم لا اطعمه [۴۶۴].
[صفحه ۳۲۷]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *