حوادث، وقایع، هجرت

اظهار آمادگی برای آغاز قیام

اظهار آمادگی برای آغاز قیام
روزی که امام حسن علیه السلام صلح کرد، هنوز اجتماع به آن پایه از درک و بینش نرسیده بود که هدف امام را تامین کند. آن روز هنوز جامعه اسلامی اسیر زنجیرهای آمال و آرزوها بود; آمال و آرزوهایی که روح شکست رادر آن تزریق کرده بود. از اینرو هدفی که امام حسن علیه السلام تعقیب می کرداین بود که افکار عمومی را برای قیام برضد حکومت اموی آماده کند و به مردم فرصت دهد تا خود بیندیشند و به حقایق اوضاع و ماهیت حکومت اموی پی ببرند; بویژه آنکه اشارتهایی که حضرت مجتبی علیه السلام به ستمگریها وجنایات حکومت اموی وزیر پا گذاشتن احکام اسلام می نمود، افکار مردم را کاملا بیدار می کرد. از این جهت می توان گفت که پیمان صلح، برای معاویه حکم شمشیری دو دم را داشت که هر دو لبه اش به زیان وی بود! زیرا اگر او به مفاد صلحنامه عمل می کرد،هدف امام تا حدودی تامین می شد و اگر آن را نقض می کرد، نتیجه آن ایجاد تنفر عمومی از حکومت اموی و جنبش وبیداری مردم بر ضد این حکومت بود، و این، مسئله ای بود که پیشوای دوم آن را از نظر دور نداشت. کم کم این آمادگی قوت گرفت و شخصیتهای بزرگ عراق متوجه حسین بن علی علیه السلام شده از او خواستند که قیام کند.ولی حسین بن علی علیه السلام آنها را به پیروی از امام مجتبی علیه السلام توصیه می کردو می فرمود: اوضاع فعلی برای قیام مساعد نیست و تازمانی که معاویه زنده است،نهضت و قیام به ثمر نمی رسد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *