اخلاق و فضائل

اعلام محبت پیامبر به امام حسن

پیامبر (ص) او را دست میداشت و مهم این بود که محبت را هم به او و هم به مردم اعلام میکرد. زمزمههای محبت آمیز پیامبر درباره او، و اعلام دوستی او نسبت به حسن بالاتر از حد عواطف و احساس خانوادگی است و مساله تنها در این حد نیست که جدی نوه خود را دوست میدارد، بلکه مساله فراتر از این حد است او حسن (ع) را دوست دارد بدان خاطر که از جانب خدا مامور به این محبت است و هم بدان خاطر که او حامی دین اوست و خداوند به دست او امتی را به صلاح و مصلحت میآورد [۶۷].
براء بن عازب گوید پیامبر را دیدم که حسن (ع) را بر دوش میکشید و میفرمود: خدایا من حسن (ع) را دوست میدارم تو هم او را دوست بدار [۶۸] و نمونه همین سخن را مسلم در صحیح و بخاری نیز در صحیح خود ذکر کردهاند که اللهم انی احبه فاحبه.
[صفحه ۵۷]
یعلی بن مره صحابی دانشمند پیامبر گوید حسنین (ع) را دیدم که به سوی پیامبر (ص) میدویدند، رسول خدا (ص) آنها را گرفت و به سینه چسبانید و فرمود پسران سختگیر و دل نازکند. و بعد فرمود حسن (ع) و حسین (ع) هر دو امامند اگر چه برای اقامه حق قیام کنند و برخیزند و یا به مصلحتی بنشینند [۶۹].
ابوهریره که ناقل بسیاری از اسناد و روایات از نظر اصلی سنت است گوید: هیچ وقت حسن (ع) را نمیبینم مگر اینکه اشک از چشمم جاری میشود. علت این است که روزی در خدمت پیامبر (ص) بودم. حسن (ع) آمد و در دامان پیامبر (ص) نشست و پیامبر (ص) فرمود خداوندا من حسن (ع) را دوست دارم و این جمله را سه بار تکرار کرد [۷۰].
[صفحه ۵۸]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *