از دیدگاه اهل بیت

امام حسن از زبان امام رضا

و سرانجام آن که علی بن موسی الرضا علیهالسلام فرمود: آن گاه که امام مجتبی علیهالسلام را مسموم نمودند و علایم مرگ آشکار شده بود، حضرت گریه میکرد. پرسیدند: تو که از بهترین و بالاترین موقعیت در نزد خدا و پیامبر صلی الله علیه و آله و مردم برخورداری، جدت پیامبر صلی الله علیه و آله آن همه سخن دربارهات گفته است و بیست مرتبه با پای پیاده به حج رفتهای. و سه مرتبه، تمام اموال خویش حتی کفشهایت را در راه خدا بین فقرا و مستمندان تقسیم کردهای، چرا گریه میکنی؟!
[صفحه ۹۴]
امام مجتبی علیهالسلام در جواب فرمود: «انما ابکی لخصلتین: لهول المطلع و فراق الاحبه [۱۳۴]؛ گریهی من به خاطر دو مطلب اساسی است: وحشت قیامت و جدایی از دوستان.»
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *