اخلاق و فضائل

امام حسن القاء علم و فکر

به همراه این مصاحبت و همراهی رسول خدا حکمتها و علومی را با او القاء کرده و به جان و روانش سرایت میداد. او در دوران کودکی که با آیات وحی و کلام خدا آشنا شد و دانش خود را از منبع علم او استخراج میکرد ضمن اینکه پدر و مادر معصوم و مصون از خطا که هر یک دریائی از علم و حکمت بودند او را در میان داشتند.
رسول خدا شعاعی از روح بلند و امواج وحی خود را در او نفوذ داد، در گوش او زمزمههائی را دمید که بعدها درس مشی و فلسفه حیات برای او شد. درهای حکمتی را به رویش گشود که چنان شرایط و امکان برای احدی نبود. و گفتیم که او کلمات وحی را میشنید و بی کم و کاست به صورت فصیحی برای مادر بیان میکرد [۵۸] پیامبر درباره او
[صفحه ۵۳]
حوصله به خرج میداد و میخواست او را بسازد و به عمل آورد. او را همراه خود به نماز واداشت و تکبیر گفت: به علت خردسالی و ثقلی که در زبان داشت برای حسن (ع) میسر شد که آن تکبیر را به وجهی درست تکرار کند و زحمات رسول خدا (ص) و پدر و مادر گرامیش به هدر نرود. حسن (ع) اگر چه خردسال بود. ولی از این شرایط و امکانات بهره میبرد، و این بهرهها در همه زمینهها و از جمله علم و حلم و صبر در مصائب و دشواریها، و داشتن درس تحمل و… بود.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *