حوادث، وقایع، هجرت

امام حسن بعد از صلح با معاویه

با توسعه سلطه معاویه بر عراق اهداف ننگین وی به صورت نسبی تامین شد. و تزویر و نفاق همان گونه که در صفین ذوالفقار را غلاف نمود! در ساباط نیز صلابت همراهان سردار نبرد، کریم اهل بیت حسن مجتبی (ع) را شکست جریان بزرگ اجتماعی را که از اهل بیت حمایت مینمود تضعیف نمود. اینک خورشید فضیلت چون حسن مجتبی در پس هالههای ابر پنهان شده است. دراین زمان گرچه حمایت بیدریغ تشکل همسو کم رنگ شده است، لیکن هیچ گاه خورشید فضیلت برای همیشه در پس ابر پنهان نخواهد ماند. گردش جریانهای اجتماعی هماره متفاوت، در حال دگرگونی است. به ویژه این که عراق به خصوص کوفه که عاصمه اهل بیت و علی میباشد. اندیشههای تابناک علی در اعماق جان و فکر آنان نفوذ دارد و این اندیشهها گرچه آسیب دیده است، لیکن هیچ گاه متوقف نخواهد بود؛ بلکه به گونهای دیگر فرصت حاصل نموده هویت خویش را بازسازی خواهد نمود.
اینک عراق زمان معاویه گرچه به ظاهر با ایجاد رعب و وحشت از حکومتداری معاویه حمایت مینماید، لیکن دلها و اندیشههای مردم با سیاستهای معاویه همگون نیست. و شناختی که مردم عراق از چهره کریهی وی دارند و ستمهایی که بعد از دستیازی به حکومت بر مردم عراق روا داشته است، مردم را به ستوه آورده است.
به همین سبب مردم عراق و حجاز هیچ گاه از صمیم قلب تن به حکومت بنیامیه ندادند. چشمان آنان همواره به سوی فرزانگان فضیلت و اهل بیت (ع) دوخته بود. همواره در صدد فرصت سازی
[صفحه ۱۷۸]
بودند که مقاوم و سترگ در برابر ستم مقاومت نمایند، که نمونههای آن را در حمایت تشکل همسو امام حسین (ع) و دعوت آن حضرت برای اقامت در کوفه و دست گرفتن رهبری امت اسلامی و نیز نهضتهای سترگ و مقاوم بعد از حماسه عاشورا همانند نهضت توابین نهضت زید بن علی بن الحسین علیهما السلام و نهضت شهید فخ و…
میتوان مشاهده نمود.
و اینکه گرچه عراق در اثر تزویر معاویه و شکستن صلابت تشکل همسو از سوی معاویه به حمایت مقتدرانه از امام مجتبی (ع) توانمند نیست! و اینک گرچه همگرایی تشکل همسو تا آن مقدار تضعیف شده است که امام همام کوفه را به سوی مدینه ترک میکند؛ لیکن این جریانها لزوما بدین معنا نخواهد بود که جریان بزرگ اجتماعی تشکل همسو که از آغازین روز رسالت نبوی (ص) شکل گرفته بود و فراز و نشیبهایی را سپری ساخته بود؛ از بین رفته است. بلکه اندیشههای عموم مردم به سمت امام مجتبی از آن سمت سویه میگیرد. و خورشید پنهان همواره خطر اصلی بر حکومت ستم پیشه و ظالمانی چون معاویه است. اینک معاویه جرثومه ننگ و تزویر گرچه سترگی این جریان را خمیده است، لیکن هیچ گاه از خطر آن خود را در امان نمیپندارد. بر معاویه به خوبی آشکار است که اندیشههای عموم مردم به کدام سمت و سو معطوف است. حکومت ستم سازی وی تا چه اندازه از پایگاه نور و فضیلت در خطر است.
اینک گرچه تزویر صفین دوباره پدیدار شده و صلح را بر تشکل همسو تحمیل نموده است و به ظاهر یکه تاز میدان گشته است؛ لیکن
[صفحه ۱۷۹]
رهبری امام مجتبی (ع) همواره خطر اصلی بر معاویه و حزب عثمانیه میباشد. گرچه معاویه با تحمیل صلح تلخترین زهر را بر کام حسن مجتبی چکانید است و سردار جهاد را خانه نشین در مدینه نموده است، لیکن با هوشمندی تمام مراقب جریانهای اجتماعی میباشد. و چون امام مجتبی (ع) را محور این گردش و خطر میبیند به یقین به زهر صلح اکتفا نخواهد نمود.
وی وجود امام مجتبی را نمیتواند تحمل کند. زیرا حضرت را اصلیترین خطر بر تاج و تخت خویش میبیند. به همین دلیل در صدد چکانیدن زهر دیگری است تا سرو قامت تاریخ را از پای در آورد، معاویه در اندیشه است که چگونه با تزویری دیگر آسیب دیگری بر شجره طیبه عترت، و جگر گوشه رسول الله (ص) و پاره تن زهرا علیهما السلام و یاور سترگ علی (ع) وارد سازد! و اینک شرح این تزویر
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *