اخلاق و فضائل

امام حسن سوار بر دوش پیامبر

در این زمینه اسناد متعدد و مورد اتفاقی وجود دارد که البته در جزئیات با هم اختلافاتی دارند. بیهقی گوید پیامبر حسن (ع) را بر دوش راست و حسین (ع) را بر دوش چپ خود سوار کرده بود، در راه به ابوبکر برخوردند. و او خطاب به حسین (ع) عرض کرد:
بچهها چه خوب مرکبی دارید. رسول خدا (ص) فرمود چه خوب سوارانی هستند این دو، این دو مایه دلخوشی من از دنیایند [۵۳] ، نمونه این سخن را براء بن عازب بدینگونه نقل میکند:
رایت رسول اله (ص) حامل الحسن علی عاتقه، فقال رجل، نعم المرکب رکبت یا
[صفحه ۵۲]
غلام – فقال النبی (ص) و نعم الراکب هو [۵۴].
جابر بن عبدالله انصاری گوید: بر پیامبر وارد شدم و حسن (ع) و حسین (ع) را بر دوش او دیدم و پیامبر میفرمود چه شتر خوبی شتر شماست و شما چه سواران خوبی هستید: دخلت علی النبی (ص) و آله و سلم و علی ظهره الحسن و الحسین علیهما السلامه و هو یقول نعم جمل جملکما و نعم العدلان انتما [۵۵].
حتی در برخی از اسناد آمده است رسول خدا (ص) بر روی زانوهای خود خم شد و او را بر پشت خود نشانید و آنگاه برادرش حسن (ع) را بر پشت خود جای داد و فرمود خوب شتری است شتر شما. [۵۶] و نمونه این مباحث در کتب شیعه و سنی کم نیستند [۵۷] و هم اسناد ما نقل از آن دارند که حسین (ع) بر دوش پیامبر نشسته و میگفتند: جل، جل، و این سخنی است که عرب در حین به پیش راندن شتر میگوید و به اصطلاح میخواهد شتر را به راه اندازد و یا بر سرعت آورد در حرکت بیفزاید.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *