احادیث و سخنان

امام حسن (ع) و نکوهش از زیاد بن ابیه افشای چهرهی ننگین زیاد بن ابیه

امام حسن علیه السلام در حضور معاویه و عمروعاص و مروان حکم به زیاد بن ابیه فرمود: و ما أنت یا زیاد، و قریشا؟ لا أعرف لک
فیها أدیما صحیحا و لا ضرعا نابتا، و لا قدیما ثابتا، و لا منبتا کریما، بل کانت امک بغیا تداولها رجال قریش و فجار العرب، فلما
ولدت لم تعرف لک العرب والدا فادعاک هذا (یعنی معاویه) بعد ممات أبیه، ما لک افتخار. [صفحه ۳۶۵ ] تکفیک سمیۀ و یکفینا
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و أبی علی بن أبیطالب سید المؤمنین الذی لم یرد علی عقبیه، و عمی حمزه سید الشهداء، و
جعفر الطیار، و أنا و أخی سیدا شباب أهل الجنۀ [ ۵۶۴ ]. (تو را چه به قریش؟ برای تو در میان آن زادگاهی صحیح و شاخهای روینده
و رستنگاهی پاکیزه سراغ ندارم، بلکه مادرت بدکارهای بود که مردان قریش و بدکاران عرب او را دست به دست میچرخاندند، و
وقتی متولد شدی، عرب نتوانست برای تو پدری شناسایی کند و این (یعنی معاویه) پس از مرگ پدرش، تو را به خویش چسباند.
افتخاری برای تو نیست، همان سمیه تو را بس است. و رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و پدرم علی بن ابیطالب سالار مؤمنان
که هرگز واپس ننشست ما را بس. عمویم حمزه سیدالشهداء و جعفر طیار است و من و برادرم سرور جوانان بهشتیم.)
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *