پدر و مادر (شجره نامه)

امام حسن فرزند پیامبر

او را فرزند پیامبر (ص) خواندهاند و این مسالهای نیست که ساخته و پرداخته دست شیعیان باشد بلکه بر اساس سخن پیامبر و اعلام نظر خود اوست. در طول تاریخ خلفای جور سعی داشتند آن را از اذهان بزدایند ولی به استناد همین سخن و با برداشت از آیات قرآن توانستهاند آنها را قانع کنند.
آنها که به آیات قرآن بر اساس امکان بررسی کردهاند و تفسیرهائی را ارائه دادهاند گفتهاند آری او فرزند رسول (ص) الله و در شان فرزندی اوست به دلیل:
۱- آیه مباهله [۵۱۳] که در آن حسن و حسین مصداق ابنائنا (فرزندان ما) قرار میگیرد.
۲- آیه شریفه و وهبنا له اسحق و یعقوب کلا هدینا نوحا و من قبل و من ذریته داود سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هرون و کذلک نجزی المحسنین و زکریا و یحیی و عیسی و الیاس کل من الصالحین [۵۱۴] که در این آیه امکان آنکه فردی از طریق دختری مقام فرزندی فردی را بیاورد را نشان میدهد. زیرا که عیسی پدر نداشت از طریق مادر به تبار ابراهیم پیوند میخورد.
[صفحه ۳۴۷]
۳- آیه حرمت علیکم امهاتکم و بناتکم و اخواتکم و… و جلائل ابنائکم اللذین من صلابکم [۵۱۵] که امام باقر (ع) را در تفسیر این آیه رای و نظری مورد استناد است.
اما در مورد روایات در اینجا تنها کافی است به ذکر یک حدیث بسنده کنیم که مورد تایید برادران اهل سنت ما نیز هست. در این حدیث از پیامبر (ص) چنین میخوانیم، خدای عزوجل ذریه هر پیامبری را از صلب حاصل او معین کرد. و ذریه مرا از صلب من و از صلب علی بن ابیطالب. هر فرزندی از مادر منتسب به پدر خویش است. جز فرزندان فاطمه علیهاالسلام که من پدر ایشانم. ان الله عزوجل جعل ذریه کل نبی من صلبه خاصه و جعل ذریتی من صلبی، و من صلب علی ابن ابیطالب، ان کل بنی ام ینتسبون الی ابیهم الا اولاد فاطمه، فانی ابوهم [۵۱۶].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *