پدر و مادر (شجره نامه)

امام حسن همراه با پدر در حکومت

فرزند ارشد علی (ع) در سن و سالی است که همه این نکات و ظرافت کاریها را درک میکند. از شرایط و موقعیت پدر آگاه است و میداند که او تنهاست، و نیاز به یاوری مخلص و همراه دارد. او همچنان آگاه است که دشمنان پدر از چه صنف و گروه و دستهای هستند و چه عواقب و آسیبهای زیانبخشی را در جریان کار میتوانند ایجاد کنند. او حتی از پذیرش خلافت پدر بیم داشت و در سختی گفته بود:
به خدا قسم من دروغ و حیله را در مغز و زبانهاشان احساس کردم و در چهرهشان آثار کراهت و پیمان شکنی عیان بود (الامامه و السیاسه) و بدین سان او بیش از هر کس باید همراه و همگام پدر باشد. زیرا که درد آشنائی او بیشتر است اهل البیت ادری بما فی البیت. او شب و روز چون پروانهای گرد شمع وجود پدر میگشت و او را در مهالک و خطرات همراه بود.
[صفحه ۱۲۳]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *