اخلاق و فضائل

امام حسن و اخلاص در عبادات

او در عبادت از همه پرستندهتر، و در نوع عبادات از همه افضل، و در عرض ارادت نسبت به خداوند مخلص بود. او در راه اخلاص در عمل چه گذشت و چه جان نثاریها داشت و هرگز حاضر نشد رضای احدی از عزیزان را بر رضای خدا برتری دهد.
جلوههایی از خلوص او را بدان گونه که در یاد و ذکر خدا نگاشتهاند به گونهای است که مایه حیرت آدمی است و ما در فصل بعد به آنها اشاراتی خواهیم داشت. چه بسیار از
[صفحه ۳۷۰]
موارد که او را در حال عبادت دیدهاند در حالی که از خود بیگانه و کاملا جذب راه خداوند بود. و چه شبیه است عبادت او با عبادت پدرش، که در آن چنان فرومیرفت که گاهی درد و رنج بدنی را از یاد میبرد.
آنجا که اخلاص و خلوصی باشد، آن جا که دل گرم داشتن به تجلیات ربانی باشد، و آنجا که بیخودی از خود و فنای در جذبههای معبود باشد همه چیز ممکن و همه تعب پذیریها و رنجها قابل قبول خواهد بود. سرزنش دیگران و بدگوئیهای بداندیشان را در او چه اثری و نفوذی؟ شکست یا پیروزی برای او چه معنائی دارد؟
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *