احادیث و سخنان

امام حسن و افشاگری و رفع اتهام در مجلس معاویه

بعد از آن که مهرههای ناپاک حکومت شام، مطالب دیکته شدهی خود را یکی
[صفحه ۲۲۶]
پس از دیگری مطرح کردند و با گمان باطل خود، اهلبیت علیهمالسلام را متهم و چهرهی نورانی آنان را لکهدار کردند، آنگاه زبان گویای حق حسن بن علی علیهالسلام به پا خاست و نقاب از چهرهی بنیامیه باز کرد و جنایات هر یک را برشمرد، به طوری که آبرویی برای آنها باقی نماند و تمام اتهامات بیاساس آنها را پاسخ گفت.
امام مجتبی علیهالسلام ابتدا رو به مجرم اصلی (معاویه) کرد و مطالبش را چنین آغاز نمود:
«الحمدالله الذی هدی اولکم باولنا و آخرکم بآخرنا و صلی الله علی سیدنا محمد النبی و آله و سلم – ثم قال اسمعوا منی مقالتی و اعیرونی فهمکم و بک ابدا یا معاویه» سپاس خدای را که هدایت و ارشاد اولین و آخرین شما را بر عهدهی اولین و آخرین ما گذاشت و درود و رحمت خداوند بر پیامبرش محمد صلی الله علیه و آله، سپس رو به معاویه کرده و فرمود: ای معاویه بشنو و شما ای یاران معاویه بشنوید:
این گروه به من ناسزا نگفتند: بلکه تو به ناسزا گفتی، زیرا تو با زشتی انس گرفتهای و اخلاق ناپسند در جانت ریشه دوانده، با محمد و خاندان او دشمنی میورزی، سوگند به خدا! ای معاویه! اگر من و این جماعت در مسجد پیامبر صلی الله علیه و آله درگیر میشدیم و مهاجرین و انصار در اطراف ما بودند، جرات چنین جسارتهایی نسبت به ما نداشتید و چنین برخورد نمیکردید. شما که در این جا علیه ما گرد آمدهاید، مطالب حقی را که میدانید کتمان نکنید و مطالب باطل را گواهی ننمایید، سپس فرمود:
شما را به خدا سوگند! آیا میدانید آن کسی را که دشنام دادید به سوی هر دو قبله نماز گزارده است، در حالی که تو ای معاویه، نسبت به هر دو قبله کافر بودهای و «لات» و «عزی» را عبادت میکردی؟ او در دو بیعت رضوان و فتح شرکت داشت، اما تو نسبت به بیعت رضوان کفر ورزیدی و در بیعت فتح، عهد و پیمان شکستی.
[صفحه ۲۲۷]
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *