امامت و رهبری، حاکمان زمان

امام حسن و توطئه های حکومت شام

انتشار اخبار فوق، معاویه را بر آن داشت که به سرعت شورایی تشکیل دهد و با یاران صمیمی و مورد اعتمادش به مشورت بنشیند و آنان را از وضعیت خطرناک آینده بیم دهد. او در برابر عمر و عاص و قیس بن اشعث و دیگر بزرگان اموی گفت: چنانچه اندیشهای اساسی جهت براندازی حکومت حسن بن علی نکنید، برای همیشه با تهدید مواجه خواهیم شد. [۲۸۲] پس از سخنان معاویه شورا برگزار شد و تصمیمات زیر اتخاذ گردید:
فرستادن جاسوس جهت آشوب و اغتشاش
در آن روزها حکومت شام اولین مرحله توطئه خود را با اعزام دو جاسوس کارآزمودهی خود از دو قبیله حمیر و بنیالقین و همکاری عدهای دیگر به اجرا گذاشت: یکی را به کوفه فرستاد و دیگری را روانهی بصره نمود. همزمان افراد دیگری را در راستای اهداف شوم خود به شهرهای دیگر فرستاد تا از اوضاع داخلی عراق مطلع گردند و در زمان مناسب، دست به اغتشاش و آشوب زنند. دو جاسوس ماهر و مورد اعتماد معاویه، هر یک وارد محل ماموریت خود شدند. جاسوس حمیری در شهر کوفه وارد خانهی قصابی شد و کار خود را از آن جا آغاز نمود، که نیروهای مخفی و اطلاعاتی شهر کوفه او را شناسایی و دستگیر نمودند و به حضور امام مجتبی علیهالسلام آوردند و حضرت حکم قتل
[صفحه ۱۷۸]
او را صادر نمود و دستور داد گردنش را از تنش جدا کردند. آنگاه نامهای به بصره نوشت و عبدالله بن عباس را از حرکات جاسوسی معاویه آگاه ساخت که به محض رسیدن نامهی امام علیهالسلام ماموران در بصره دست به کار شدند و جاسوس بنیالقینی را نیز دستگیر نمودند؛ و بنا به دستور حکومت، او را هم در برابر مردم گردن زدند. [۲۸۳].
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *