سیره عملی و رفتاری

امام حسن و حرکت به مدینه

به هر حال دوران حکومت و خلافت او پس از این مدت کوتاه به سر آمد تصمیم گرفت کوفه را که مرکز این همه بلواها و آشوبها و محلی برای این همه فتنه بود رها
[صفحه ۲۷۲]
کند. از شهری بیرون رود که پدرش را در آن کشته و به او این همه صدمات وارد آوردند.
تصمیم گرفت به مدینه رود. اگر چه در آن شهر هم نه او و نه پدرش دل خوشی نداشتند. مادرش در آن شهر به دست خصم مضروب و مهجور بود تا از دنیا رفت، داستان سقیفه علیه پدرش هم چنان روح او را میآزرد. ولی در جمع بندی آنجا، در کنار قبر پیامبر (ص) و مزار مادر آرامتر بود.
مردم به نزد او آمدند و اصرار کردند تنهایشان نگذارد و از کوفه بیرون نرود. ولی امام در این زمینه محاسباتی داشت و رای آنان را نپذیرفت. به ویژه که کوفه مرکز آمد و شدهای سیاسی و محل بروز و ظهور جریانات پشت پرده بود. معاویه همه طمعش آن بود که آنجا را مرکز فعالیتهای خود کند و اصولا نوعی والیانی را که در طول مدت زندگیش برای آن جامعین کرده بود خود حکایت از نظر خاص او به آن مکان بود. پس دیگر جای حسن (ع) نبود.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *