امامت و رهبری، حاکمان زمان, حوادث، وقایع، هجرت

امام حسن و دفاع از حسین (ع) در مقابل خلیفه ی دوم

روزی خلیفهی دوم بالای منبر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم گفت: من سزاوارتر از همه، نسبت به مؤمنین هستم از خودشان [شبیه
آنچه که قرآن راجع به پیامبر فرمود: النبی أولی بالمؤمنین من أنفسهم. (سورهی احزاب، آیهی ۶٫)] امام حسین علیه السلام بپاخاست
و فرمود: ای دروغگو! از منبر جدم بیا پایین. زیرا آن منبر پدر من است. نه منبر پدر تو آنگاه خطابهای بر علیه او ایراد نمود. خلیفهی
دوم به خانهی علی علیه السلام رفت و شکایت حسین را به پدرش کرد که: او تمام اراذل و اوباش و اهل مدینه را بر علیه من
شوراند. امام حسن علیه السلام خطاب به او فرمود: قال علیه السلام: علی مثل الحسین ابن النبی صلی الله علیه و آله و سلم یشخب بمن
لا حکم له أو یقول بالطغام علی أهل [صفحه ۲۸۴ ] دینه؟ أما و الله ما نلت الا بالطغام فلعن الله من حرض الطغام [ ۳۹۳ ]. امام حسن
علیه السلام فرمود: (آیا به مانند حسین، فرزند پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نسبت میدهی که به غیر خطاکاران و محکومین سوء
قصد دارد؟ و یا اراذل و اوباش را بر علیه اهل دین خود تحریک میکند؟. بدان به خدا سوگند! تو به قدرت نرسیدی، مگر با حکم
اوباش! پس خدای لعنت کند کسی را که اوباش را تحریک میکند.) کنایه از اینکه: هر از چند گاهی خلفا برخی را علیه اهل بیت
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم تحریک میکردند. آنگاه امیرالمؤمنین علیه السلام امام حسن علیه السلام را ساکت نموده و خود به
خلیفه پاسخ داد.
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *