سیره عملی و رفتاری

امام حسن و فرمان عدم تحرک در حکومت معاویه

در برابر فشارها و سختگیریهای معاویه در بسیاری از موارد از امام کسب تکلیف میشد. و امام را در این موارد فرمان عدم تحرک بود. مرتبا هیئتهائی از سوی گروههای مختلف به خدمت آمده بودند و حتی از او خواسته بودند که بیاید و علیه معاویه قیام و اقدام کند و امام همان جواب را میداد [۴۵۳].
مساله این است که چرا امام تن به قیام نمیداد و یا چرا مردم را دعوت به قیام نمیکرد؟ آیا امام انقلابی نبود و یا ترس او را وادار به اتخاذ چنین موضعی میکرد؟ در پاسخ باید گفت مساله این چنین نبود. ما در فصل ۳۲ همین اثر تحت عنوان چرا قیام نکرد؟ به گوشههائی از قضیه پرداختهایم و اینک میافزائیم که پاسخ امام پاسخی روشن و اندیشیده بود.
برای اینکه ادعای ما روشن شود شما را ارجاع میدهیم به جریانی که برای حسین بن علی (ع) پدید آمد و شما دنباله این سیاست را در آن زمینه میبینید که چگونه امام را کشتند و یاران و فرزندان او را از میان بردند؟ و حتی زنان آنها را اسیر کردند و تازه این درباره خاندان پیامبر (ص) بود، وای بر حال مردم عادی که آنها را به هیچ عنوان به حساب نمیآوردند.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *