سیره عملی و رفتاری

امام حسن و پاداش هدیه و علم آموزی

امام حسن عسکری علیه السلام حکایت نماید:
روزی شخصی از دوستان امام حسن مجتبی علیه السلام هدیه ای به محضر آن حضرت تقدیم کرد.
امام مجتبی علیه السلام هدیه را تحویل گرفت؛ و سپس اظهار داشت: من نیز می خواهم محبت تو را جبران نمایم، کدامین برایت بهتر است:
آیا هدیه ای که ارزش آن بیست برابر هدیه تو است، تقدیم دارم؟
یا آن که علمی را به تو بیاموزم تا بر آن شخص ناصبی که در روستای شما ساکن است، غالب و پیروز آیی و مومنین آن دیار را شادمان گردانی؟
ضمنا انتخاب هر کدام با خودت می باشد.
و چنانچه بهترین را انتخاب کنی هر دو را به تو خواهم داد و اگر بدترین را بر گزینی باز هم تو را در انتخاب هر یک آزاد می گذارم.
دوست حضرت در پاسخ گفت: یا ابن رسول الله! مرا علمی بیاموز تا به واسطه آن در قبال آن ناصبی احتجاج کنم و بر او پیروز آیم و مومنین از حیرت و شر او نجات یابند که همانا ارزش آن بیشتر از بیست هزار درهم خواهد بود.
امام مجتبی علیه السلام فرمود: ارزش آن چندین برابر بیست هزار درهم است؛ و بلکه ارزشمندتر از تمام دنیا می باشد.
سپس علمی را به او آموخت؛ و همچنین بیست هزار درهم نیز به عنوان هدیه تقدیم او نمود.
امام حسن عسکری علیه السلام در ادامه فرمایش خود افزود: آن شخص خداحافظی کرد و رفت؛ و پس از مناظره و احتجاج با آن ناصبی بر او پیروز شد و خبر این پیروزی – شیعه بر ناصبی – در همه جا منتشر گردید.
بار دیگر که محضر امام مجتبی علیه السلام شرفیاب شد حضرت به او فرمود: بهترین و بیشترین سود را برده ای: دوستی و خوشنودی خداوند و رسولش و اهل بیت علیهم السلام او را برای خود تامین کردی و نیز ملائکه و مومنین از تو شادمان گردیدند، نوشِ جان و گوارایت باد. [۳۶].
برگرفته از کتاب چهل داستان و چهل حدیث از امام حسن مجتبی(ع) نوشته آقای عبدالله صالحی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *