پدر و مادر (شجره نامه)

امام مجتبی خاستگاه محبت رسول الله

انس و محبتی که از جانب رسول الله (ص) نسبت به خاندان عترت پدیدار است، تنها انگیزه آن خویشاوندی آنان و یا ویژگیهای عمومی آنان نمیباشد. زیرا رسول الله (ص) نسبت به همهی انسانها عشق و محبت میورزید و نسبت به همگان مهربان و عطوف بود. از جانبی رسول الله (ص) خویشاوندان و حتی فرزندان دیگری نیز داشت، نسبت به هیچ یک از آنان همانند خاندان علی و فاطمه و فرزندانشان اظهار علاقه ننموده است. به همین جهت خاستگاه محبت بیحد حضرت را در ویژگیهای دیگر باید جستجو نمود. ویژگیهای خدادادی و نیز تعهد و تقوای این خاندان است که سبب شایستگیهای انحصاری بر آنان گردیده و آنان را از هر جهت سرآمد انسانها قرار داده است. خاندان عترت به لحاظ خمیر مایه آن سویی و ملکوتی که داشتند و نیز به لحاظ تقوا و طهارت بیمانندی که فراهم آوردند، شایسته آن مرحله از انسانیت شدند که فرشتگان خدا بر آنان غبطه ورزند.
این شایستگیها از سخنان رسول الله (ص) به صورت شفاف پدیدار است، که در فرآیندهای متفاوت درباره آنان اظهار نموده است مانند: ان الله تبارک و تعالی یحبهما من فوق عرشه. «خدای سبحان حسن و
[صفحه ۳۶]
حسین را از بلندای عرش دوست دارد».
خداوند به محبت آنها دستور میدهد: انی ربی امرنی ان احبهما و احب من یحبهما «خدای سبحان به من دستور میدهد که حسن و حسین و دوستداران آنان را دوست بدارم.» محبت آنها سبب رستگاری است: من احب الحسن و الحسین و ذریتهما مخلصا لم تفلح النار وجهه «کسی که حسن و حسین و فرزندانشان را با اخلاص دوست داشته باشد. صورت وی آتش نخواهد دید».
من احب هذین الغلامین و اباهما و امهما فهو معی فی درجتی یوم القیمه «آن کسی که دو فرزند و پدر و مادر این دو را دوست داشته باشد در قیامت همراه من خواهد بود.» من آنها را دوست میدارم هر کسی مرا دوست دارد آنان را نیز دوست دارد.
من احبنی فیحبه، «کسی که مرا دوست دارد باید آن را نیز دوست داشته باشد.» انی احبه و احب من یحبه «من حسن را و آن کسی که حسن را دوست داشته باشد دوست دارم.» من احب الحسن و الحسین فقد احبنی و من ابغضهما فقد ابغضنی [۲۴] «هر کسی حسن و حسین را دوست داشته باشد مرا دوست داشته و هر کسی آنان را دشمن دارد مرا دشمن میدارد».
این گونه محبت که خدای سبحان در عرش اعلا آنان را دوست دارد. و به رسول امت دستور محبت آنان را میدهد و محبت آنان را معیار نجات از آتش معرفی مینماید و محبت آنان نشانه محبت به دین خدا بیان میکند. و در نهایت محبت به آنان و همینطور بغض و کینه به آنان معیار حق و باطل قرار میگیرد که هر کسی آنان را دوست
[صفحه ۳۷]
دارد اهل ایمان و دوستدار رسول الله (ص) است و هر کسی آنان را دشمن دارد با رسول الله (ص) دشمنی نموده است.
این نوع محبت نشان از عصمت و طهارت آنان دارد. نشان حق محوری آنان است. نشان این است که آنان هیچگاه از حق جدا نیستند تمام شوون و موضعگیریهای آنان حق است.
این گونه محبت و انس رسول الله (ص) افزون بر فضیلت برتری آنان نقش تربیتی محبت رسول الله (ص) را نیز آشکار میسازد. محبت و انس رسول الله (ص) این گونه افراد را میسازد و این گونه انسان تربیت مینماید. که تربیت یافتگان دامن رسول الله (ص) سر آمد همه انسانها قرار میگیرند.
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *