سیره عملی و رفتاری

انعکاس و بازتاب صلح امام حسن

در کل برای مومنان و طرفداران راستین انعکاس خوبی نداشت. برایشان پایان خط بود. حتی برخی از آنان از خداوند تقاضای مرگ کردند. عدی بن حاتم آن یار مخلص و
[صفحه ۲۶۴]
شیعه وفادار امام به حضورش آمد و عرض کرد:
ای پسر پیامبر (ص) همی دوست داشتم که پیش از این واقعه میمردم و این جریان را نمیدیدم. تو ما را از عدل به جور و تبعیض کشاندهای. ما از حقی که در آن بودهایم دست کشیدهایم. یابن رسول اله لوددت انی مت قبل ما رایت، اخرجتنا من العدل الی الجور، فترکنا الحق الذی کنا علیه [۳۷۴].
قیس بن سعد آن مومن پاک باخته از شنیدن خبر صلح زار زار بگریست و ناله گریهاش را بلند گردانید و به یارانش گفته بود: یا بدون امام به جنگ ادامه دهید تا کار را یک سره کنید، و یا تبعیت این گمراه (یعنی معاویه) را بپذیرید. سپاهیانش از سر اخلاص گفتند ما میجنگیم. و جنگیدند تا حدی که سپاهیان معاویه را عقب راندند.
دیگر افرادی خوشنام و با سابقه چون حجر بن عدی، سفیان بن لیلی، مسیب بن نخبه، و… دیگران حال و وضعی بهتر از اینان نداشتند، صلح برایشان معمائی شده بود از امام در تعجب بودند که چگونه آن را پذیرفته است. به علت عدم آگاهی از فرجام آن صلح را برای اسلام و تشیع یک نکبت و ننگ تلقی میکردند.
و همان گونه که ذکر شد بازتابش برای بنیامیه بسیار خوب بود. آن را خط پایانی برای اهل البیت و خط آغازی برای میدانداری خویش انگاشتند و احساس کردند که گردونه بختشان همه چیز را به نفع آنها حرکت میدهد و بدین خاطر بس شادمان بودند.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *