سیره عملی و رفتاری

انفاقات بینظیر امام حسن

مورخان و محدثان دانشمند در شرح حال و زندگانی امام حسن مجتبی (ع) در ارتباط با اطعام طعام و غذا دادن آن بزرگوار به گرسنگان و انفاقات بسیار بزرگ مالی او، مسائل بینظیری را ثبت کردهاند. که در تاریخ زندگانی هیچ یک از بزرگان بچشم نمیخورد. که حکایت دارد بر زهد بینظیر آن حضرت و بیاعتنائی او به مظاهر فریبندهی مالی و مادی.
سفرهی آن بزرگوار در صبح و نهار و شام، همیشه پهن بود، حاضر و مسافر و هر گرسنهای بر خوان کرم آن کریم اهل البیت اطعام میشدند. حتی غذاهای مطبوع و متنوع را به دیگران میخورانید و خود به نان و نمکی قناعت میکرد که این خود روشنگر زهد بینظیر آن بزرگوار بود.
روزی امام مجتبی (ع) به اتفاق برادرش امام حسین (ع) در باغهای ابنعباس در کنار جوئی نشسته بودند. غذا قرص نانی با نمک و شاخهای سبزی بود، غذای خوبی هم آورده شد امام مجتبی (ع) همان قرص نان و نمک را خورد و دستور داد غلامان و کارگران را جمع کردند و غذای خوب را آنان خوردند. [۳۹].
آن بزرگوار اموال فراوانی در راه خدا انفاق کرد، در طول عمر خود چندین بار، تمام اموال و دارائی خود را در راه خداوند داد. ابینعیم در حلیه الاولیاء مینویسد: قاسم الله ماله ثلاث مرات، حتی لیعطی نعلا و یمسک نعلا… یعنی امام مجتبی (ع) سه بار، ثروت خود را به دو نیم تقسیم میکرد نصف آنرا برای خود نگه میداشت و نصف دیگر را در راه خدا انفاق مینمود حتی نعلین و کفش خود را [۴۰].
[صفحه ۳۲]
سیوطی در تاریخ خود مینویسد: حسن بن علی (ع)… مردی سخی و بخشنده و مورد ستایش مردم بود.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *