امامت و رهبری، حاکمان زمان

اهمیت صلح امام حسن با معاویه

گفتیم شرایط و اوضاع عصر امام به گونهای بود که راهی جز آن متصور نبود و امام طریقه و موضعی درست را در پیش گرفته و چه نیکو در این وادی سیر و حرکت کرد. امضای صلحش اقدامی شجاعانه و توام با دور اندیشی و شجاعت بود. تاکتیک مبارزهای جدید علیه فردی بود که او را داهیه عرب میخواندند.
در ضرورت آن همین بس که لجام گسیختگی معاویه را نسبتا خوب مهار میکرد. موجب جلوگیری از اتلاف بیشتر خون شد. تا حدود امکان جان لااقل عدهای از شیعیان، به ویژه مستضعفان از شیعه را از خطر فنای بیشتر حفظ کرد. مفاسد بنیامیه را آشکار و نقاب از چهره نفاقشان دور نمود. راه قیام حسین (ع) را هموار کرد و در دراز مدت زمینه ساز نابودی حکومت پلید آنان شد.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *