امامت و رهبری، حاکمان زمان

اوج استبداد و ستم امویان بعد از شهادت امام حسن

بعد از شهادت امام حسن مجتبی علیهالسلام در سال پنجاه هجری معاویه بن ابیسفیان سختگیری و فشار گستردهای را بر پیروان اهل بیت علیهمالسلام آغاز کرد تا آنان تسلیم گردند و بعد از شهادت حسن بن علی علیهالسلام به فکر سازماندهی مجدد و تشکلی دیگر نیفتند، مبادا خطر جدی او را تهدید کند. از این رو در سال ۵۱ هجری طی حکم جدیدی برای مغیره بن شعبه فرماندار سابق کوفه نوشت: از امروز باید روش دیگری را در پیش گیری، که زمان تحمل و بردباری گذشت. تو را به چند نکته اساسی توصیه و سفارش میکنم:
الف) هرگز اهانت بر علی بن ابیطالب [علیهالسلام] را فراموش نکنید و این را در سرلوحهی کارهای خود قرار دهید و متقابلا برای عثمان استغفار کنید و طلب رحمت نمایید.
ب) یاران علی بن ابیطالب [علیهالسلام] را متهم کنید و از خود دور نمایید و در مقابل، طرفداران عثمان را به خود نزدیک کنید و به آنها شخصیت اجتماعی و سیاسی دهید و در هر جا یک نفر منصوب کنید.
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *