امامت و رهبری، حاکمان زمان

برنامه ریزیهای معاویه در حکومت

او برای رسیدن به مقصد برنامه ریزیهای موذیانهای داشت. در هر گوشه و کنار مملکت از افراد جانی و عقده دار، بینام و نشان و رذلی که میشناخت مهرههائی پیدا کرد و به آنها منصب داده بود و قبل از منصب دادن دین آنها را میخرید و آنگاه سعی داشت آراء و نظرات خود را به وسیله آنان به مرحله اجرا گذارد.
برنامهای که در پیش داشت برنامه ارعاب، گرسنگی، غارت اموال، قتل و در مواردی قتل به صورتی وحشیانه بود. نام آنها را از دفتر بیت المال حذف میکرد تا آنها
[صفحه ۳۱۳]
را به ناداری و درماندگی بکشاند. خانههایشان را غارت و ویران میکرد تا دربدری پیشه کنند، فشارها و تضییقات را بر آنها اعمال میکرد تا به جان آیند و…
طرز فکرش این بود آن کس که محبت ما در دل ندارد زنده نباشد. و دوستی علی (ع) و خاندانش برای او از هر ناسزائی ناسزاتر بود حتی از کفر و بیدینی. و بدین خاطر بسیاری از مردان در برابر او دوام نیاوردند و برخی از آنها آواره شهرها و کوهها شدند و عدهای هم که به دست او گرفتار و کشته گشتند.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *