امامت و رهبری، حاکمان زمان

بزرگ ترین مانع ولایت عهدی یزید

آنگاه که از طرح گرفتن بیعت عمومی مدتی گذشت، از خلال برخوردها و جلسات مشورتی خود متوجه شد که از دو جهت بالاترین مانع برای گرفتن بیعت، حسن بن علی علیهالسلام است، زیرا:
[صفحه ۲۸۳]
اولا: بسیاری از مخالفان منتظرند ببینند سلالهی رسول خدا صلی الله علیه و آله چه میکند، چرا که در صلحنامه شرط کرده بود برای معاویه خلیفه و جانشین تعیین نشود.
ثانیا: امام مجتبی علیهالسلام در میان مردم مسلمان از پایگاه بسیار قوی برخوردار است و شایستگی، عظمت و لیاقت آن حضرت برای تصدی خلافت و زمامداری جامعهی اسلامی، زبانزد خاص و عام شده و از همگی برتر است.
چنانچه این امر بعد از معاویه به مردم واگذار میشد، هیچ کس کمترین توجهی به یزید – چهرهی منفور و فاقد هرگونه صلاحیت – نمیکرد. از این رو معاویه مانده بود که چه کند؛ لذا جهت بیعت گفتن برای یزید و ادامهی راه شیطانی خود، نامههایی خصوصی برای حسین بن علی علیهماالسلام و عبدالله بن عباس و عبدالله بن زبیر و عبدالله بن جعفر و… نوشت، که هر کدام از اینان به معاویه پاسخ دادند، در این جا پاسخ نامهی حسین بن علی علیهماالسلام را میآوریم:
«ای معاویه! در مورد جانشینی فرزندت یزید و اصرار بر آن از خدا بترس، بدان که برای خداوند منان صحیفه و کتابی است که تمام اعمال و کردار ریز و درشت را ثبت و ضبط میکند و هیچ عملی از آن مخفی نخواهد ماند. معاویه بدان خداوند همانند مردم نیست که بخشی از آنان را با کمترین سوء ظنی بکشی و عدهای دیگر را متهم نمایی و دستگیر کنی، فرزندت یزید که آرمان تو است شراب میآشامد و به سگبازی مشغول است. معاویه! تو با این کار (گرفتن بیعت برای پسرت یزید) حکومتت را استوار نمیبخشی، بلکه نابود میکنی دینت را و از بین میبری مردم را.» [۴۴۴].
[صفحه ۲۸۷]
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *