امامت و رهبری، حاکمان زمان

بسیج معاویه در جنگ با امام حسن

از سوی دیگر معاویه نیز از قبل لشکریان خود را بسیج کرده و از عمال خود کمک خواست تا بر کوفه هجوم آورند و امام مجتبی (ع) را سقوط دهند [۲۴۳] بخشنامهای متحدالمآل برای همه کارگزاران خود صادر کرد و در آن:
از مرگ علی ابراز شادمانی نمود. و به دروغ نوشت که در میان لشکریان و پیروان حسن (ع) پراکندگی است آنها از من امان خواستهاند. شما همه سپاه را تجهیز کرده و به سوی من گسیل دارید… و البته در نامههایش چنان وانمود کرد که این حسن (ع) است که جنگ افروزی میکند [۲۴۴] معاویه با این حیله و اقدام توانست ۶۰ هزار نفر را بسیج کند و فرماندهی جنگ را خود بر عهده بگیرد.
[صفحه ۱۸۰]
او صحاک بن قیس را در شام به جای خود نشاند. و خود به سوی عراق حرکت کرد تا به منبح رسید. مردم عراق سراسیمه شدند و از هجوم لشکر عراق ترسیدند، آنچنان که حتی بر اثر فرمان امام که به مقابله آنها بروید ترسیدند و نرفتند!! و در واقع عقب نشینی لشکر امام و سقوط از همین جا آغاز شده بود.
[صفحه ۱۸۱]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *