حوادث، وقایع، هجرت

بیعت با امام حسن

گفتیم که چه خوب و آسان امر بیعت با امام مجتبی (ع) صورت پذیرفت و مردم با چه روحیه مشتاقی دست امام را به عنوان بیعت فشردند. تنها در یک روز حدود ۴۲ هزار
[صفحه ۱۷۶]
نفر. البته طبق روال معمول دو صف دیگر نیز در برابر بیعتها به چشم میخورد.
۱- صف بیتفاوتها و افراد مشکوک و مردد و دو دل
۲- صف مخالفان که خط و هوای دیگری را در درون میپروراندند.
در راس صف دوم معاویه را میبینیم که نه تنها در امر خلافت به مخالفت میپرداخت بلکه سعی داشت نیروهای مختلف را علیه این بیعت تجهیز کند و کار امم را به شکست و سقوط بکشاند و او در این زمینه برنامه ریزیهائیها را آغاز کرده بود.
گفتیم که او در عصر علی (ع) پرچمدار مبارزه و نفاق با امام زمان خود بود و کینههائی ریشه دار و دیرینه از آن خاندان در دل داشت. در فراهم آوردن زمینه برای سقوط علی (ع) و فرزندانش سرمایه گذاری پیشتاز بود. همه گاه در پشت پرده و در مواردی هم علنا سمپاشی و مشکل آفرینی داشت.
جرات و جسارتش در عصر علی (ع) به حدی رسید که علنا در برابر امیرالمومنین خود لشکرکشی کرد و این لشکرکشی یک استاندار معزول علیه حکومت مرکزی بود. چیزی که در عرف همه ایام و روزگاران عملی زشت و خلاف حق به حساب میآید.
در عصر حسن (ع) جرات و جسارت به جائی رسید که خود را در نقش یک حاکم و حسن (ع) را در نقش حاکمی دیگر، در دو سرزمین جدای از هم فرض کرده و در جنگ درگیری مساله صلح و ادغام دو کشور را به یک مملکت مطرح کرده بود به شرحی که خود در راس حکومت باشد. و بعدها خواهیم دید که چگونه خلافت اسلامی را به سلطنت موروثی مبدل کرده و بیشرمانه امام مجتبی (ع) را به بیعت دعوت میکرد!!
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *