حوادث، وقایع، هجرت

تحلیل صلح در گفتار امام حسن

گردش معادلات سیاسی و اجتماعی به سود معاویه که باعث پذیرش صلح از جانب امام مجتبی شد، چالشهای فراوانی را به دنبال داشت. گرچه التهاب و تنش در این گردش تا مقداری طبیعی میباشد، زیرا سپاه عظیمی و مجهزی که با پشتیبانی افکار عمومی در میدان نبرد حاضر شود، آنگاه در مدت کوتاه دچار چنین چرخش گردد که قرارداد سازش امضاء نماید! به صورت طبیعی تنشهای فراوانی را درپی خواهد داشت. لیکن به لحاظ اهمیت موضوع و نیز به لحاظ این گردش را فرزند رسول الله (ص) هم چون امام مجتبی پذیرفته است که موضعگیریهای وی حق مدار و الگوی دیگران است، این گونه گردش بیشتر مورد نگرشها خواهد بود. بدین سبب باید تحلیل صحیح و واقعگرا از این گردش ارائه شود. زیرا که نه تنها بسیاری از افراد و گروههای سیاسی رفتار امام مجتبی را در آن زمان بر نمیتابیدند و برای آنها رفتار امام مجتبی و چه بسا از نظر برخی مردود به شمار میرفت، بلکه رفتار حضرت زیر دید تاریخ و آیندگان نیز خواهد بود، امام همام در برابر انبوه سوالها و اعتراضها باید پاسخگو باشد. تا در جهت الگوگیری راه را هموار سازد.
امام مجتبی (ع) باید تحلیلهای روشن و واقعگرا از رفتار خویش ارائه نماید. تا موضعگیریهایش شفاف گردد. گرچه شیعه بر این باور ارزشمند است،که امامان معصوم هستند و تمام موضعگیریها و رفتار آنان حکیمانه بوده و از گناه و خطا بدور میباشد. امام صلاح دیده است صلح کند به یقین مصلحت دین و مسلمانان بوده است، لیکن عصمت امامان لزوما بدین معنا نیست که رفتار آنان سوال
[صفحه ۱۶۰]
برانگیز نباشد و نیازی به تحلیلهای روشن و صحیح نداشته باشد.
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *