زیارت نامه و ادعیه

تحمید خدا در فرازهایی از دعای افتتاح

۸- الحمد لله الذی لم یتخذ صاحبه و لا ولدا و لم یکن له شریک فی الملک. [۸۷] ستایش مخصوص خدائی است که نگیرد برای خود همسری و نه فرزندی و نیست برای او شریکی در فرمانفرمائی.
۹- الحمد لله الذی لا مضاد له فی ملکه و لا منازع له فی امره. [۸۸] ستایش ویژهی خدائی است که ضدیت و دشمنی در حاکمیت و پادشاهی او و ستیزهجوئی در فرمانش نیست
۱۰-الحمد لله الذی لا شریک له فی خلقه و لا شبیه له فی عظمته [۸۹] ستایش مخصوص خدائی است که شریکی در خلقت و شبیهی در عظمت او نیست.
۱۱- الحمد لله الفاشی فی الخلق امره و حمده الظاهر بالکرم مجده الباسط بالجود یده الذی لا تنقص خزائنه و لا تزیده کثره العطاء الا جودا و کرما انه هو العزیز الوهاب [۹۰] حمد و ستایش مخصوص خدائی است که کارش و ستایشش آشکار و هویداست در میان خلق و مردم، آشکار است به بزرگواری شوکتش، و گشاده است دستش، خدائی که نقصان نپذیرد خزینههایش، و نیفزایدش بسیاری عطا و بخشش، مگر جود و بزرگواری، به راستی که او عزیز و بسیار بخشنده است.
[صفحه ۶۱]
۱۲- الحمد لله الذی لیس له منازع یعادله و لا شبیه یشا کله و لا ظهیر یعاضده. [۹۱] ستایش ویژه خدائی است که نیست برای او، ستیزهجوئی که با او برابری کند و نه شبیهی که هم شکل او باشد و نه پشتیبانی که کمک او باشد.
۱۳- الحمد لله خالق الخلق باسط الرزق فالق الاصباح ذی الجلال و الاکرام و الفضل و الانعام الذی بعد فلا یری و قرب فشهد النجوی. [۹۲] ستایش خدائی راست، که آفریننده خلق و گسترده روزی و شکافندهی صبح و صاحب جلال و بزرگواری و فضل و بخش است خدائی که دور است پس دیده نشود و نزدیک است که مطلع از گفتگوهای سری است.
۱۴- الحمد لله الذی یخلق و لا یخلق و یرزق و لا یرزق و یطعم و لا یطعم و یمیت الاحیاء و یحیی الموتی و هو حی لا یموت، بیده الخیر و هو علی کل شی قدیر [۹۳] ستایش مخصوص خدائی است که آفریده و خود آفریده نشده، روزی میدهد و کسی او را روزی ندهد، بخوراند و خود بینیاز از خوراک است، بمیراند زندگان را و زنده کند مردگان را و او است زنده که نمیمیرد و هر چه خیر است در دست اوست و او بر هر چیز توانا است.
۱۵-الحمد لله علی حلمه بعد علمه. [۹۴] ستایش خدای راست بر بردباریش پس از دانستنش.
۱۶- الحمد لله علی عفوه بعد قدرته. ستایش از آن خدائی است که میبخشد پس از آنکه قادر است.
۱۷- و الحمد لله علی طول اناته فی غضبه و هو قادر علی ما یرید [۹۵] ستایش برای خدا است بر زیادی تحمل و بردباریش در عین خشم او با اینکه او، بر هر چیزی که بخواهد توانا است.
۱۸- الحمد لله الذی یجیبنی حین انادیه و یستر علی کل عوره و انا اعصیه و یعظم النعمه علی فلا اجازیه. [۹۶] ستایش خدائی را که پاسخ دهد هرگاه بخوانمش، و بپوشاند بر من هر زشتی را و من نافرمانیش کنم و نعمت بزرگ بمن بدهد ولی من سپاسگذارش نباشم.
۱۹- الحمد لله یومن الخائفین و ینجی الصالحین و یرفع المستضعفین و یضع المستکبرین و یهلک ملوکا و یستخلف آخرین. [۹۷] ستایش خاص خدائی است که هراسناک را امان بخشد و شایستگان را نجات بخشد و ناتوان شمردگان را بلند کند و گردنکشان را به زمین زند و زبون کند.
[صفحه ۶۲]
و شاهان را نابود کند، و بجایشان دستهی دیگری را نشاند.
۲۰- الحمد لله قاسم الجبارین مبیر الظالمین مدرک الهاربین نکال الظالمین صریخ المستصرخین موضع حاجات الطالبین معتمد المومنین. [۹۸] ستایش ویژهی خدای را که در هم ش کننده سرکشان، نابود کننده ستمگران، دریابنده گریختگان، کیفردهنده ظالمان، فریادرس فریادخواهان، جایگاه حاجتهای جویندگان و تکیهگاه مومنان است
۲۱-الحمد الله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله. [۹۹] ستایش خاص خدائی است که ما را به این (دین خدا) هدایت کرد و اگر او ما را هدایت نمیکرد، ما بدان هدایت نمیشدیم.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *