پدر و مادر (شجره نامه)

ترک علم و جهاد زمان امام علی

و بدینسان خستگی فکری ناشی از این شرایط و اوضاع قیافههائی ساخته بود مهمل، گریزان از تکلیف، آسایش طلب و رفاه جو که از همه آنچه که موجد فضیلت و رشد است گریزان بودند. و کار علم و عالمی به جائی رسید که علی (ع) روزی با صدای بلند فرمود: من یشتری منا علما بدرهم؟ [۱۴۶] کیست که از من دانشی را به درهمی خریداری
[صفحه ۱۱۲]
کند؟!
عصر عصر تجمل بود، و این جو و شرایط در دوران حکومت عثمان جدا تقویت میشد که الناس علی دین ملوکهم و به هنگامی که معاویه در شام قصر سرخ بسازد از مردم عادی چه انتظاری؟ زیبا دوستیها در چشم برق میزد و زیبائیها و طراوتها نظرها را به سوی خود جلب میکرد آنچنان که استاندار علی (ع) از محل بیت المال کنیزهای زیبایروی خرید به عیش و نوش پرداخت و در برابر اخذ و بازخواست علی (ع) به مکه پناهنده شد.
و بدین سان دیگر روحیهای برای جنگ و جهاد باقی نمیماند. همه چیز و همه ارزشها در خدمت درهم و دینار بود و زندگی تدریجا به مذاق مردم شیرین میآمد و آنان به اصطلاح روز تازه معنی زندگی را میفهمیدند و حتی برخی از آنان از غفلت گذشتهشان احساس غبن داشتند.
گریز از تکلیف و حتی تکلیف ناشی از بیعت به میزانی بود که علی (ع) در خطابی به مردم چنین فرموده بود: شما را به جهاد میخوانم، تمارض میکنید، برخی از شماها با پذیرش خواری و مذلت در خانه مینشینید. از خدای میخواهم به زودی مرا نجات دهد. به خدا قسم اگر آرزوی شهادت مرا در دل نبود حتی برای یک روز هم حاضر نبودم با این مردم روبرو شوم [۱۴۷].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *