از دیدگاه قرآن

تسبیح خدای تعالی از دیدگاه قرآن

در آیهی ۸۲ از سورهی زخرف میفرماید: سبحان رب السموات و الارض رب العرش عما یصفون منزه است پروردگار آسمانها و زمین و پروردگار عرش از توصیفی که گمراهان دربارهی خداوند دارند
آن چه مسلم است و از آیات زیادی از قرآن کریم استفاده میشود در عصر نزول قرآن و جو اجتماعی آن زمان، اصل هستی خدا و آفریدگار جهان مورد قبول همهی مردم بوده و اصل خالق و صانع عالم را کسی منکر نبوده است، مگر عده قلیلی، حتی بتپرستی که بر مبنای شرک است، همان هم بر مبنای توحید بوده و توحیدی که از مسیر اصلی خود منحرف گردیده بود.
لذا بخاطر جو فکری مردم عصر نزول قرآن در اصل پذیرش خالق و صانع، کمتر مسائلی را قرآن کریم به طور مستقیم طرح کرده است.
اکثر مطالب طرح شده در این کتاب آسمانی درباره صفات ثبوتیه و سلبیه خدای تعالی است. در حقیقت درگیری و اختلاف کفار با پیامبران، آن طوری که قرآن میگوید به خاطر وجود خداوند است که امور را تدبیر و تنظیم میکند، از آیات قرآن چنین برمیآید که کفار و مشرکین مخالفتی در وجود خدا و حضور او در آفرینش نداشتهاند و اعتراضی به اینکه پدیدهای طبیعت مخلوق خدا است در آنها نبوده بلکه درگیری بر سر صفات خدا بوده است.
قرآن تعلیم میدهد. صرف اینکه تفکر بشر این باشد که جهان، خدا و صانعی دارد بدون اینکه به صفات خدا شناخت پیدا کند سعادتبخش نیست.
[صفحه ۴۶]
لذا در تعالیم قرآن و پیامبر و امامان (ع) درباره اوصاف ثبوتی و سلبی خدا به بهترین اسلوب و مختصرترین عبارات، حقایقی را تفهیم میکنند و درباره صفات جمال جلال و آفریدگار، تعلیمات عالیهای داده است که انسان را به بالاترین مقام خداشناسی میرساند و او را به حقایق و دقائقی حیرتانگیز در اینباره آشنا میگرداند.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *