سیره عملی و رفتاری

تعلیل صلح امام حسن با معاویه

چرا حسن (ع) صلح کرد؟ این سوالی است در چهره و صورت دیگر از سوال فصل قبل که او چرا قیام نکرد؟ بدین سان مباحث فصل پیشین خود میتواند در پاسخ به این سوال مفید افتد، اما در این فصل ما سعی داریم مساله را در قالب تعلیل صلح امام مجتبی و نگرش واقعه از زاویهای دیگر مورد بررسی قرار دهیم.
اصولا مساله صلح امام مجتبی (ع) مسالهای قابل دفاع است، نه تنها بدان خاطر که نشات گرفته از مقام عصمت و امامت است بلکه از نظر علمی، عقلی و حتی از دید سیاست عادل و معتدل. این دعوی بدان خاطر است که صلح امام معلول حوادثی است که هر عاقلی اگر در جریان آن قرار گیرد و همان دامنه از بینش و آگاهی را داشته باشد که امام حسن (ع) به همان نتیجه دست خواهد یافت.
ما در این فصل جو و شرایط را بدان گونه که بود، و یا بدانگونه که امام از آن توصیف کرده است معرفی و عرضه خواهیم کرد تا آنها که اهل نظر و داوری هستند درباره آن بیندیشند و نیکو بنگرند که آیا راهی فراسوی راه امام وجود داشت یا نه؟
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *