حوادث، وقایع، هجرت

تفاوت شرایط امام حسن با امام حسین

آنها که میخواهند عمل امام مجتبی را با عمل امام حسین (ع) مقایسه کنند و همان شیوه و راه و روش را درباره او طلب نمایند از اصل شرایط و مصلحت زمان غافل هستند. یک دید بلند و متعالی سعی دارد مسائل را در افق زمان مطالعه نماید، روح خود را بر افق زمان مشرف و میسر سازد.
معاویه ظاهر سازی دینی خود را حفظ کرده بود، اهل مسجد و عبادت و تلاوت قرآن بود، خود را به رسول خدا (ص) و سیره شیخین منتسب میکرد. برخلاف یزید که مستی را علنی کرده بود، در ملاء عام شراب مینوشید و سگبازی و میمون بازی داشت.
مردم در طول مدت پس از صلح تا زمان شهادت امام حسین (ع) که جمعا حدود ۲۰ سالی طول کشید بسیاری از حقایق را فهمیدند و دریافتند که بنیامیه چه بیپروائیهائی در امر دین دارند و چگونه برای مطامع و اهواء خود پاکان و نیکان را میکشند، به تهدید و تطمیع میپردازند. نیکو دریافته بودند که چگونه در برابر وعدهها و وعیدها عمل میکنند.
روح مردم در زمان حسین (ع) شکسته بود. آرزوهایشان سرخورده و نومید بود. میدانستند که آنها واقعا علیه اسلامند. به همین نظر اگر حسین (ع) را یاری نکردند اقلا درمییافتند که آنها در چه خط و روشی هستند و یزید و ابنزیاد در چه خط و شیوهای. اما در عصر امام مجتبی (ع) چنین خط و راه و روش هنوز شناخته شده و روشن نبود.
[صفحه ۲۳۵]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *