امامت و رهبری، حاکمان زمان

جنایت معاویه کشتن شخصیتهای نامدار شیعه

معاویه سعی کرد با توطئههای گوناگون، چهرههای معروف و مشهوری را که گفتار و کردار آنان یادآور و مروج فرهنگ اهل بیت علیهمالسلام بود از میان بردارد؛ از این رو به طور مستقیم به دار آویخته شدن و اعدام یاران امیرمومنان علیهالسلام نظارت میکرد و در مواردی خود فرمان کشتن آنها را میداد، مانند حجر بن عدی به همراه فرزندانش در مرج عذراء، رشید هجری، کمیل بن زیاد، میثم تمار، محمد بن اکتم، خالد بن مسعود، جویریه، عمرو بن حمق، قنبر، مزرع [۴۴۰] و… اینها همه جنایات شومی است که معاویه به دست خود و به طور مستقیم برای اجرای توطئهها و منویات پلیدش انجام میداد و میخواست با این اعمال ترس و وحشت بیشتری ایجاد کند. معاویه با این گونه اعمال یکی دیگر از مواد قطعنامهی معاهدهی صلح با امام مجتبی علیهالسلام را زیر پا گذارد و گامی دیگر در جهت مبارزه با حق و حقیقت برداشت.
این حرکات خطیر و خشن معاویه موجب میشد که گروهی از حامیان اهل بیت علیهمالسلام، همچون ابواسحاق سبیعی [۴۴۱] (از بزرگان تابعین) فریاد برآورند و بر
[صفحه ۲۸۲]
ضد معاویه افشاگری کنند. ابواسحاق قسم یاد میکند و در آن روز تمام افکار و اعمال معاویه را محکوم مینماید و پس از نقل خطبهی معاویه در نخیله و کوفه میگوید:
«و کان و الله غدارا؛ قسم به خدا کار معاویه خیانت و حیله و پیمانشکنی است.»
و نیز عبدالرحمن بن شریک [۴۴۲] گفت: «هذا و الله هو التهتک [۴۴۳]؛ قسم به خدا آنچه را معاویه انجام داد رسوایی و پیمانشکنی محض بود.»
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *