امامت و رهبری، حاکمان زمان

جنگهای خلفا زمان امام حسن

پس از وفات رسول خدا (ص) جنگهای متعددی با قبایل و ممالک پدید آمد که در برخی از موارد به علت عدم توان هدایت و کنترل به فجایعی منجر شد که وجدانهای پاک توان تحمل آن را ندارند. فرماندهیهای جنگ اغلب بر اساس بند و بست سیاسی پدید آمده و فرماندهان را دین و ایمانی هدایت نمیکرد.
بر اساس یک معامله سیاسی و در ازای ترور سعد بن عباده توسط خالد بن ولید که بعدا عنوان دادهاند که او توسط گروه اجنه ترور شده است!! خالد منصب فرماندهی یافت. و بر قبیله مالک بن نویره به بهانه عدم پرداخت زکوه تاخت و به طمع تصرف همسرش او را کشت و همان شب با همسرش درآویخت که بنای اعدامش بود ولی معامله سیاسی نرخی بالاتر از اعدام داشت!! و علی (ع) خالد را مستحق مرگ میدانست ولی او در پناه خلیفه مسلمین دور از دسترس بود!!
جنگهای متعددی پدید آمدند که از نظر علی (ع) مشروعیت نداشتند، به ویژه در جنگهای مربوط به فتوحات اسلامی که در راس آن باید حاکمی عادل و آگاه و منصوب از جانب خدا باشد. علی (ع) در این جنگها و جهادها شرکت نمیکرد و حتی درخواست عمر را در جنگ قادسیه برای فرماندهی جنگ رد کرد [۱۲۶] و عمر به ناچار سعد وقاص را برای این ماموریت برگزید [۱۲۷].
[صفحه ۹۹]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *