امامت و رهبری، حاکمان زمان

جنگهای زمان عمر

در عصر عمر جنگهای بسیاری در قالب توسعه فتوحات اسلامی و کشور گشائی صورت گرفته که بسیاری از آنها مورد تایید امام علی (ع) نبودند و یا لااقل در شیوه و اسلوب کار اختلاف رای و نظر بسیار بود بعید است که امام حسن (ع) در جنگهای زمان خلفا شرکت کرده باشد اگر چه اسنادی از شرکت امام در جنگها به چشم میخورد که ما در فصل بعد به گوشههائی از آنها اشاره خواهیم کرد.
امیرالمومنین (ع) قطعا در جنگها حضور نداشت با اینکه عمر اصرار داشت که علی (ع) به عنوان سردار جنگی در آن حضور داشته باشد. حتی در جنگ ایران عمر از طریق واسطهای فرماندهی جنگ را به او پیشنهاد کرده بود ولی امام علی (ع) آن را رد کرد. و در چنین حال و وضعی بعید است که امام مجتبی (ع) را در آن برنامهها حضوری
[صفحه ۸۲]
باشد که تازه اگر میبود به عنوان جهاد اسلامی قابل اعتراض نبود!! به ویژه که او امام و اعلم از دیگران به مصالح اسلام بود.
برخی از مورخان علت عدم شرکت علی (ع) و فرزندش را در جنگ، به ویژه در سالهای آخر عمر خلیفه دوم چنین ذکر کردهاند که عمر آنها را ممنوع الخروج کرده بود. مبادا که آنها توطئهای بچینند و فاسدی را موجب بشوند!! اینکه برخی از نویسندگان سخن از شرکت حسن (ع) و حتی علی (ع) در جنگ سخن گفتهاند بدان خاطر است که خواستند به حکومت خلفا رسمیتی ببخشند و نشان دهند که علی (ع) خاندانش دست از دعوی خود برداشتهاند و با خلفا همگام شدهاند!
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *