سیره عملی و رفتاری

جواب تسلیت امام حسن در فوت دخترشان

مرحوم شیخ مفید به طور مستند از امام جعفر صادق علیه السلام آورده است:
یکی از دختران امام حسن مجتبی علیه السلام وفات یافت؛ و عده ای از دوستان و علاقه مندان آن حضرت، نامه تسلیتی برای آن بزرگوار ارسال داشتند.
امام در جواب تسلیت آن ها، ضمن نامه ای چنین مرقوم فرمود: نامه تسلیت آمیز شما نسبت به فوت دخترم به این جانب رسید؛ من این فاجعه را در پیشگاه خداوند محسوب می دارم؛ و در هر حال راضی به قضا و قدر الهی خواهم بود؛ و در برابر مصائب و بلاهائی که از طرف خداوند متعال می رسد، صبور و شکرگزار می باشم.
اگر چه داغ این گونه مصائب سخت و دلخراش است؛ ولی با اندک تحمل و تدبر، رنج این سختی ها آسان و ساده می گردد.
و چون این فرزندان گُلی در باغ زندگی هستند که دست غدار روزگار آن ها را بر می چیند و کبوتر مرگ آن ها را می رباید؛ و عده ای دیگر را جایگزین و جانشین آن ها می گرداند.
و هنگامی که روح از کالبدشان پرواز نماید، در اردوگاه و لشکرگاه اموات سکونت می یابند؛ با همسایگانی که هیچ آشنائی و دوستی با هم نداشته اند هم جوار می گردند.
اجسادشان بدون حرکت و بدون روح در زیر خاک ها آرمیده است؛ و نه دید و بازدیدی دارند و نه کسی می تواند با آن ها ملاقات و دیدار داشته باشد.
آنان دوستان و آشنایان را به غم خود گرفتار کرده اند؛ و خود در منزلگاهی ابدی آرمیده اند، منزلی که بسیار وحشتناک است؛ و به جز مور و خاک مونسی ندارند.
آری آن ها رفتند و در چنان مسکنی سُکنی گزیده اند؛ و دیگران نیز به آن ها ملحق خواهند شد، والسلام. [۴۴].
برگرفته از کتاب چهل داستان و چهل حدیث از امام حسن مجتبی(ع) نوشته آقای عبدالله صالحی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *