پدر و مادر (شجره نامه)

جو آسایش طلبی زمان امام علی

جنگهای بیحاصل خلفا که در مواردی رنگ سیاسی به معنی حیله گری داشت و غرض این بود که برخی را در قالب جنگ و جهاد سر به نیست کنند، برخی را از پایتخت اسلامی دور داشتهاند تا از نق زدنهایشان در امان باشند، مردم را خسته کرده بود.
حتی بسیاری از سرداران و سردمداران که مال و منالی به دست آورده و از محل سوء استفاده چپاولها، عادتها، رشوه ستانیها، به آب و نانی رسیده بودند در پی آن بودند از محل دست آورد خود بهرهای بگیرند و عیش و نوشی به راه اندازند.
و بدین سان جو زمان علی (ع) و حتی امام حسن (ع) برای مردم جو آسایش طلبی بود. میخواستند سر در لاک خود داشته و زندگی آرام و بیسر و صدائی داشته باشند. البته برخی از این رفاه طلبان کسانی بودند که از این اوضاع نابسامان و جیب دوختنهای سران از محل درآمدها و غنائم و بیت المال سرخورده شده و حساب کرده بودند این چه کاری است که آنها خود را به کشتن دهند و عدهای از محل آنها صاحب مال و مکنت گردند!!
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *