امامت و رهبری، حاکمان زمان

جو سیاسی زمان خلفا

فی الجمله این جملهای از شرایط زمان علی (ع) و حسن (ع) در دوران خلافت پدرش بود که کوشیدند اسلام را چون کالبدی بیروح و مسلمین را به صورت اجسادی بیرمق درآورند. سیاست اضطراب و تشویش، خیانت و فریب اعمال میشد و جو به گونهای بود که همسر پیامبر (ص) را عامل اجرای منویات خود قرار میدادند روزی عایشه فریاد برمیآورد که این پیر یهودی (عثمان) را بکشید و روزی دیگر فریاد برمیآورد که عثمان مظلوم کشته شده است و چنین شرایطی بود که علی (ع) را وا میداشت بگوید فصبرت و فی العین قذی و فی الحلق شجی ( نهج البلاغه)
علی (ع) در بیان شرایط زمان خود به مالک اشتر نوشت: این دین اسیر دست اشرار است، به اسم دین هوای نفس خود را جامه عمل میپوشانند و در زیر لوای آن دنیا طلبی دارند فان هذا الدین قد کان اسیرا فی ایدی الاشرار، یعمل بالهوی، تطلب به الدنیا [۱۳۰].
[صفحه ۱۰۲]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *