حوادث، وقایع، هجرت

جو و جامعه زمان امام حسن

تصویر جو و جامعه زمانش نیاز به بررسی علمی بیشتری دارد ولی آن چه که در این
[صفحه ۱۶۱]
فصل با رعایت اختصار میتوان گفت به این شرح قابل تلخیص است:
– برای عدهای بسیار از مردم بیخبری از دین و مفاهیم آن مطرح بود و ما جلوه اساسی و عمیق آن را در شام میبینیم.
– بر بسیاری از سران و سردمداران بیدینی حکومت داشت وضع زندگیشان پریشان و روحیه و دینشان قابل خرید بود.
– بر عامه مردم نوعی بیتفاوتی حاکم بود اصل بر این بود که زندگیشان بچرخد، اما چگونه؟ کمتر جای بحث بود.
– بسیاری از مردم بر اثر تبلیغات و شایعه پراکنیها دچار تزلزل شده بودند و حتی عدهای عثمانی مسلک شدند
– عده افرادی که خود فروخته بودند و در عین آگاهی از ناحقیها و نامردیها بدان دامن میزدند کم نبود.
– جبههها برای جنگ و درگیری و مبارزه بسیار بود که ما آنها را توصیف خواهیم کرد.
– استحمار، ربا، از راه خارج کردنها، سمپاشیها، برای پراکندن مردم فراوان بود.
– چهرههای کثیف، شرک آلود و جاهلیتهای صدر اسلام در جامعه اسلامی حضوری آشکارا داشتند.
– هوچیگری هم چنان در حدی نافذ بود که گاهی در سایه آن شخصی چون علی (ع) را میشد از میدان بدر کرد.
– دروغ پردازیها و پرده دریها مد شده بود و در دستگاه مدعیان اسلام حضور داشت.
– بسیاری از سیاسیون، منتظر الحکومهها در پی آن بودند به آب و نانی رسند. روحیه طعمه پذیری در آنها قوی بود.
– مردم زمانش کوته فکر، جسور، خسته و وامانده بودند و از اسائه ادب نسبت به امام خود پرهیز نداشتند.
– و در کل وضع زمان وضعی بحرانی بود و روز به روز این اوضاع بدتر میشد.
[صفحه ۱۶۲]
چرخشهای تاریخی و دشواریهای دیگر و جنگهای عصر خلفاء و بدنبالش جنگهای زمان علی (ع) در مردم حال و وضع و روحیه دیگری پدید آورده بود که فعلا همگان زندگی را میخواستند.
و فراموش نکنیم که در جبهه مخالف حسن (ع) معاویه حیلهگر وجود داشت که او ۲۰ سال قبل از حسن (ع) در شام حکومت داشت و برای خود پایگاه و معروفیتی ایجاد کرده بود. و برای حفظ موقعیت خویش از هیچ تحریکی فروگذاری نداشت.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *