از دیدگاه اهل بیت

حمد خدای تعالی از امام سجاد

۱- الحمد لله الاول بلا اول کان قبله و الاخر بلا آخر یکون بعده الذی قصرت عن رویته ابصار الناظرین و عجزت عن نعته اوهام الواصفین. [۸۰] ستایش مخصوص خدا است که هستی او مبدا آفرینش است، بی اینکه ذات او را ابتدائی باشد و آخر وجود و هستی است بی آنکه برای آن حقیقت ابدی، آخر و انتهائی باشد، موجودی قبل از او و بعد از او نتواند بود. خدای تعالی ذاتی است که دیده بینندگان از دیدن او کوتاه و اندیشه توصیف کنندگان از وصف او عاجز است.
۲- الحمد لله خلق السموات و الارض و جعل الظلمات و النور. [۸۱] ستایش خاص خدائی است که آسمانها و زمین را آفرید و تاریکیها و نور را قرار داده است
۳- الحمد لله له ما فی السموات و ما فی الارض و له الحمد فی الاخره و هو الحکیم الخبیر. [۸۲] ستایش از آن خدائی است که از اوست آنچه در آسمانها و زمین است. و در آخرت ستایش خاص او است و او فرزانه و آگاه است
۴- الحمد لله الذی یمسک السماء ان تقع علی الارض الا باذنه ان الله بالناس لروف رحیم [۸۳] ستایش مخصوص خدائی است که نگهدارد آسمان را از اینکه در زمین افتد، جز باذن او، که همانا خداوند به مردم پرمهر و رحمت است.
۵- الحمد لله الذی لا مقنط من رحمته و لا مخلو من نعمته ولا مویس من روحه [۸۴] ستایش مخصوص خدائی است که کسی نه از رحمتش نوامید است و نه از نعمتش محروم و نه از مهرش مایوس
۶- الحمد لله الملک الحق المبین، المتصاغر لعظمته جبابر الطاغین المعترف بربوبیته جمیع اهل السموات و الارضین المقر بتوحیده سائر الخلق اجمعین [۸۵] ستایش از آن خدای فرمانفرما و حق و آشکاری است که کوچک گردند در برابر عظمتش گردنکشان سرکش خدائی که اعتراف دارند به پروردگاریش، همهی اهل آسمانها و زمینها قرار دارند به یگانگیش همهی مخلوقات
[صفحه ۶۰]
۷- الحمد لله لا شریک له، الحمد لله کما ینبغی لکرم وجهه و عز جلاله و کما هو اهله یا قدوس یا نور یا نور القدس، یا سبوح یا منتهی التسبیح یا رحمن یا فاعل الرحمه یا الله یا علیم یا لطیف یا جلیل یا سمیع یا بصیر لک اسماء الحسنی و الامثال العلیاء و الکبریاء و الالاء. [۸۶] ستایش ویژهی خدائی است که شریک ندارد، ستایش از آن خداست، چنانچه شایستهی بزرگواری ذات و شوکت و جلال او است و چنانچه سزاوار است، ای خدای منزه، ای روشنی، ای روشنی مقدس، ای پاکیزهی از هر عیب، ای آخرین حد پاکیزگی، ای بخشاینده، ای مهر پیشه، ای خدای دانا و بزرگوار و با لطف و برجسته، ای خدائی که از تو است نامهای نیک و نیکو و نمونههای والا و بزرگی و نعمتها.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *