امامت و رهبری، حاکمان زمان

درخواستهای صلح در جنگ معاویه با امام حسن

گفتیم شرایط به گونهای بود که براساس آن آدمی بتواند جنگی را آغاز کند و یا آن را تداوم بخشد. جنگ مسالهای است که روحیه، رغبت، هدفداری و ایمان در آن نقشی اساسی دارند. به هر فرد ناشناختهای نمیتوان اعتماد کرد و هر کسی را نمیتوان اسلحه بدست داد.
او میدید که مردم تمایل به جنگ ندارند و به ادامه آن رغبتی نشان نمیدهند. منتظر خبری هستند که از میدان بجهند و خود را آزاد نمایند. در شرایطی بود که عزیزترین افراد و قویترین پناه لشکریان، او یعنی پسر عم و آشنای به خانواده او از او دست کشیده و به دشمن پناهنده شده بود.
حتی تجربه امام نشان داد دو سوم آنهائی که ادعای مقاومت تا آخرین نفس را داشتند ادعایشان گزاف بود و همانها شبانه به معاویه پیوسته بودند. و نمونههای همین سربازان بودند که پدرش را تنها گذاردند و علی (ع) از غم نهانی میسوخت.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *