احادیث و سخنان, زیارت نامه و ادعیه

دعاهای امام حسن (ع) به هنگام وارد شدن بر دشمن

هنگامی که امام حسن علیه السلام خواست بر معاویه وارد شود چنین دعا فرمود: قال علیه السلام: بسم الله العظیم الأکبر، اللهم
سبحانک یا قیوم سبحان الحی الذی لا یموت اسئلک کما أمثکت عن دانیال أفواه الاسد و هو فی الجب فلا یستطیعون الیه سبیلا. الا
باذنک أسئلک ان تمسک عنی امر هذا الرجل و کل عدو لی فی مشارق الأرض و مغاربها من الانس و الجن خذ باذانهم و أسماعهم
و ابصارهم و قلوبهم و جوارحهم و اکفنی کیدهم بحول منک و قوه و کن لی جارا منهم و من کل جبار عنید و من کل شیطان مرید
لا یؤمن بیوم الحساب ان ولیی الله الذی نزل الکتاب و هو یتولی الصالحین فان تولوا فقل حسبی الله لا اله الا هو علیه توکلت و هو
رب العرش العظیم [ ۵۰۵ ]. امام حسن علیه السلام فرمود: (به نام خداوند بزرگ و بس والا. پروردگارا! منزهی ای پایدار، پاکیزه است
زندهای که نمیمیرد. از تو میخواهم، هم چنان که دهان شیران را بر دانیال که در چاله فرو افتاده بود بستی، و آنها جز به اذن تو بر
او راهی نجستند. از تو میخواهم که از من مسئلهی این مرد و هر دشمنی را که دارم، در کلیهی نقاط زمین، مشرقهای آن یا
مغربهایش، از جن و انس، بازداری. گوشهای آنان، شنواییهایشان، چشمهایشان، دلهاشان و اندامشان را فروگیر و با اراده و
قدرت خویش، کفایت نیرنگشان کن. و مرا از آنها و هر ستمگر کینهتوز و هر شیطان رانده شدهای که به روز حساب ایمان ندارد،
پناه باش. سپس فرمود: همانا که یاور من، خداوندی است که کتاب فرو فرستاده است و او شایستگان را یاوری میکند و اگر رخ
برتافتند، بگو: بس است مرا خداوند که جز او خدایی نیست به او توکل دارم و او دارندهی عرش بزرگ است.)
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *