احادیث و سخنان, زیارت نامه و ادعیه

دعای امام حسن (ع) در قنوت نماز

سید بن طاووس نقل کرده است امام حسن علیه السلام در قنوت نمازش این دعا را میخواند: قال علیه السلام: یا من بسلطانه ینتصر
المظلوم، و بعونه یعتصم الملکوم، سبقت مشیتک و تمت کلمتک، و أنت علی کل شیء قدیر، و بما تمضیه خبیر، یا حاضر کل غیب
و عالم کل سر و ملجأ کل مضطر ضلت فیک الفهوم و تقطعت دونک العلوم، أنت الله الحی القیوم الدائم الدیموم، قد تری ما أنت به
علیم، و فیه حکیم، و عنه حلیم، و أنت بالتناصر علی کشفه و العون علی کفه غیر ضائق و الیک مرجع کل أمر کما عن مشیتک
مصدره، و قد أبنت عن عقود کل قوم و أخفیت سرایر آخرین، و أمضیت ما قضیت و أخرت ما لا فوت علیک فیه، و حملت العقول،
و ما تحملت فی غیبک. لیهلک من هلک عن بینۀ و یحیی من حی عن بینۀ، و انک أنت السمیع العلیم، و الأحد البصیر، و أنت الله
المستعان و علیک التوکل و أنت ولی من تولیت لک الأمر کله، تشهد الانفعال و تعلم الاختلال و تری تخذل اهل الحبال و جنوحهم
الی ما جنحوا الیه من عاجل فان، و حطام عقباه حمیم آن، و قعود من قعد و ارتداد من ارتد و خلوی من النصار و انفرادی عن اظهار
و بک أعتصم و بحبلک استمسک و علیک أتوکل. اللهم فقد تعلم أنی ما ذخرت جهدی و لا منعت وجدی حتی أنفل حدی و بقیت
وحدی، فاتبعت طریق من تقدمنی فی کف العادیۀ و تسکین الطاغیۀ عن دماء أهل المشایعۀ و حرست ما حرسه أولیائی من أمر
آخرتی و دنیای، فکنت ککظمهم اکظم بنظامهم انتطم و لطریقتهم أتسنم و بمیسمهم أتسم، حتی یأتی نصرک و أنت ناصر الحق و
عونه و ان بعد المدی عن المرتاد و نأی الوقت عن افناء الأضداد. اللهم صل علی محمد و آله و امرجهم مع الصاب فی سرمد العذاب
و أعم عن الرشد أبصارهم و سکعهم فی غمرات لذاتهم حتی تأخذهم بغتۀ و هم غافلون و سحره و هم [صفحه ۲۴۹ ] نائمون بالحق
الذی تظهره و الید التی تبطش بها، و العلم الذی تبدیه انک کریم علیم [ ۳۴۱ ]. امام حسن علیه السلام فرمود: (ای آن که به قدرت
خود ستمدیده را نصرت میدهی و به یاری خود زخم زبان خورده را محافظت میکنی. مشیت تو پیشتاز است و سخنت اتمام دهنده
و تو بر هر چیز توانایی و بر آنچه که تأیید میکنی آگاه. ای حاضر هر پنهان و دانای هر راز و پناه هر درمانده، خردها در تو
گمراهند و دانشها در پیشگاهت وامانده. تو خدای زندهی قیوم و دایم پیوستهای. آنچه را که بدان دانایی و در آن حکمت راندهای
و از آن خویشتنداری نمودهای، میبینی. و تو بر همیاری کشف آن و کمک به بازداشتن آن، در تنگنا نیستی و بازگشت هر امری
به سوی توست، همچنان که سرآغاز آن از مشیت تو سرچشمه یافته است و تو از هماهنگی ارادههای هر قومی پرده برداشتهای در
حالی که رازهای دیگران را پنهان داشتهای و آنچه را که فرمان دادهای پیش راندهای و آنچه که حکم تو در آن نیست، درمانده
است و اندیشهها دارای ظرفیت هستند، اما همان اندیشهها دربارهی نهان تو بیظرفیت میباشند. باشد که گمراه شوندگان و هلاک
شوندگان، پس از اتمام حجت با آنان هلاک شوند و نیز آنها که زندگی میگیرند و هدایت میشوند، هدایتشان از روی دلیل
روشن باشد. و تو، شنوای دانایی و یگانهی بینایی، و تو خدایی هستی که از تو یاری خواسته میشود و توکلها بر توست. و تو
سردمدار آن کسی هستی که زیر دست توست و تو عهدهدار اویی. همهی کارها به دست توست. از انفعال آگاهی و از نیرنگ
مطلع و خواری توطئهگران را میبینی و بر اشتیاق آنها را به سوی آنچه که دلهاشان برای آن پر میکشد، از زودگذر فانی گرفته تا
متاعی که سرانجامش آتش ناگهانی است، آگاهی داری. تو عقب نشینی هر آن را که عقب نشینی کند، میبینی و بر ارتداد آن
کس مرتد شد، آگاهی داری و تنها ماندنم را از یاور و پشتیبان ناظری، اما من به تو دلبستهام و چنگ در ریسمان تو انداخته و بر تو
توکل کردهام. بارالها تو میدانی که من از تلاش خود فروگذار نکردم و از نشاطم دریغ نورزیدم، چندان که توانم از کف رفت و
تنها ماندم. پس راه آن را که پیش از من بود، گرفتم تا همچون پیشینیان [صفحه ۲۵۰ ] خویش، دشمن متجاوز و گردنکش را از
صفحه ۱۴۴ از ۳۲۶
ریختن خون پیروانم مهار کنم و از آخرت و دنیایم نگاهبانی کردم، همانگونه که سروران نگاهبانی کرده بودند. پس مانند
خویشتنداری آنان، خویشتندار شدم و خود را به نظام آنان تنظیم کردم و به روش آنان فخر کرده و به شکوه و جلال آنان مباهات
میکنم تا یاری تو از راه برسد که تو یاور حقی هر چند وقت از حد معمول درگذرد و زمان برای نابودی خصم سپری شود. بارالها!
بر محمد و آل محمد درود فرست و [دشمنان را] با میخکوب شدگان عذاب ابدی درآمیز و چشمانشان را از بیداری و پیشرفت در
باطل بازدار و آنان را چندان در مستی لذتهایشان حیران نگه دار و در حالی که غافلند و سحرگاهان که در خوابند؛ به وسیلهی
حقی که آشکارش میسازی و دستی که به وسیلهی آن بر سر آنان فرو میکوبی و به وسیلهی دانشی که ظاهرش میکنی، به
صورت ناگهانی آنان را در غذاب خود گرفتار ساز، همانا که تو بخشایشگر دانایی.) و در حدیث دیگری آمده است: امام حسن
علیه السلام در قنوت نمازشان چنین دعا میفرمود: قال علیه السلام: اللهم انک الرب الرؤوف الملک العطوف المتحنن المألوف و أنت
غیاث الحیران الملهوف و مرشد الضال المکفوف، تشهد خواطر أسرار المسرین لمشاهدتک أقوال الناطقین، أسألک بمغیبات علمک
فی بواطن أسرار و سرائر المسرین الیک أن تصلی علی محمد و آله، صلاه یسبق بها من اجتهد من المتقدمین و یتجاوز فیها من
تجتهد من المتأخرین و أن تصل الذی بیننا و بینک صلۀ من صنعته لنفسک و اصطنعته لغیبک، فلم تتخطفه خاطفات الظنن، و لا
واردات الفتن حتی نکون لک فی الدنیا مطیعین، و فی الآخره فی جوارک خالدین [ ۳۴۲ ]. امام حسن علیه السلام فرمود: (بارالها تو
پروردگار رئوف قدرتمند مهربان دلسوز همیشگی هستی. و تو پناه سرگشتههای دل سوخته و راهنمای گم گشتههای نابینایی. و از
آنچه که در نهان رازداران میگذرد، آگاهی، زیرا [صفحه ۲۵۱ ] این تویی که بر گفتار و سخن همهی کسانی که لب به سخن
گشودهاند. ناظر و شاهدی. تو را به نهانهای علمت، در درون اسرار و ناگفتههای، راز سپارانت سوگند میدهم که بر محمد و آل
محمد درود فرستی، درودی که به وسیلهی آن هر تلاش کنندهای از پیشینیان، گوی سبقت رباید و طی آن هر کوشندهای از
آیندگان، سبقت بگیرد. و از تو میخواهم آن پیوندی را که میان ما و تو برقرار است. همانند با پیوند با کسانی قرار دهی که آنان را
برای خویش ساختهای و برای غیب خویش پرداختهای، چندان که پندارهای رباینده و نفوذ کنندگان فتنهها نربایندش تا آن که ما
در دنیا مطیع تو باشیم و در آخرت، در جوارت جاودانه گردیم.)
برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *