حوادث، وقایع، هجرت

دوران کودکی امام حسن

دوران کودکی لذت بخشی داشت، در کنار پدر، و مادر و مهمتر از آن دو، در کنار پیامبر (ص) بود. از روشها و شیوههای تربیت و اخلاق آنان برخوردار بود. دوران کودکی او، دوران پرورش روح و عظمت شخصیت او بود و گذرانی همراه با مکرمت داشت.
دیدار جد و والدین و سرگرمیهای زندگی او را شاداب میکرد و جذابیتها همه گاه لبخندی مسرت آمیز را بر لبان او قرار میداد. و چرا چنین نباشد که پیامبری عظیم الشان متوجه او بود و پدر و مادری جوان نخستین ثمره خود را در کنار داشتند، و محل آمد و شد و زندگی او کانون وحی است و از سرچشمه فضیلت سیراب میشد و مورد رعایت و گرامیداشت های خانواده و دیگران بود.
آری، او دوران کودکی را که دوران پاکیها، سادگیها و صفاهاست، در
[صفحه ۴۷]
آغوشهای پاک و در کانونهای صفا و اخلاص و در مهبط وحی گذراند و شخصیت عظیم و گرانقدرش در بعد محیطی در این کانون و در چنین جوی شکل یافت و این خود عاملی مهم برای عظمتهاست.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *