ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

دوران کودکی امام حسن

حدود هفت سال از زندگی آن بزرگوار با پیامبر عزیز گذشت که در این مدت بسیار مورد لطف و احترام و محبت پیامبر گرامی (ص) بود. رسول خدا در مواقع مناسب، عالیترین مراتب مهر خود را نسبت به این فرزند عزیزش مبذول میداشت و برای تربیت و پرورش شخصیت و رشد فضائل او از هر فرصتی استفاده میکرد.
چه بسیار او را به شانه مینهاد و میفرمود:
اللهم انی احبه فاحبه و احب من یحبه [۶].
خداوندا من او را دوست دارم تو هم او را دوست بدار، و دوست بدار کسی که او را دوست دارد.
و نیز میفرمود:
من احبنی فلیحب هذا [۷].
هر کس مرا دوست دارد باید فرزندم حسن را دوست داشته باشد،
نیز فرمود:
من احب الحسن و الحسین فقد احبنی و من ابغضهما فقد ابغضنی [۸].
هر که حسن و حسین را دوست دارد مرا دوست داشته و هر که آنان را دشمن بدارد مرا دشمن داشته است.
نیز فرمود:
[صفحه ۱۷]
ان حب علی بن ابیطالب فی قلوب المومنین فلا یحبه الا مومن و لا یبغضه الا منافق و ان حب الحسن و الحسین قذف فی قلوب المومنین و المنافقین و الکافرین فلا تری لهم ذاما. [۹].
دوستی علی فقط در دل اهل ایمان است و منافقین او را دوست ندارند اما دوستی حسن و حسین در دل مومن و منافق و کافر همه جای دارد، پس نمیبینی کسی را که به ایشان مذمت کند.
او کودک بود که در مجلس جد بزرگوار خود پیامبر (ص) حاضر میشد و آیات قرآن و احادیث رسول خدا را که میشنید به خاطر میسپرد و چون نزد مادر برمیگشت آنچه یاد گرفته بود برای مادرش بازگو میکرد، حضرت علی (ع) که از بیرون میآمد، فاطمهی زهراء آنرا برای علی نقل مینمود، امیرمومنان روزی از دختر پیامبر پرسید که از این آیات چگونه آگاه شدی، گفت فرزند خردسالم حسن در محضر پیامبر مینشیند و آیات وحی را از پیامبر میشنود و در منزل برای من نقل میکند. [۱۰].
ابنعباس گوید: دیدم رسول خدا (ص) حسن را بر پشت خود گرفته مردی به او رسید گفت: نعم المرکب رکبت یا غلام، قال (ص) و نعم الراکب، یعنی ای کودک خوب مرکبی را سوار شدهای، رسول خدا (ص) فرمود: راکب و سوارهی خوبی هم هست.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *