ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

دوران کودکی و نوجوانی امام حسن زمان عمر

آری او، پایان کودکی و دوران نوجوانی را در دوران عمر گذراند و هم چنان شاهد
[صفحه ۸۰]
دور داشتن پدر از عرصه سیاسی بود. بهانههای دوری از خلافت هم چنان به عنوان عامل نشخوار کنندهای در دهان مردم وجود داشت که:
حق با علی (ع) است، و او میبایست خلیفه میشد، ولی دو اشکال مهم در اوست: یکی اینکه جوان است و دیگر اینکه زیاد اهل شوخی است!! و او با این دو صفت برای خلافت برازنده نیست (و میدانیم که علی در ابتدای دوران حکومت عمر بیش از ۳۵ سال داشت) و شگفتا ان روز که سرنوشت اسلام و کفر با تیغ علی تعیین میشد این ایراد بر او وارد نبود و حال که دوره خرمن و جمع غنایم آن است علی (ع) جوان و مطایبه گر معرفی میشود!!
پایگاه او نزد خلیفه مهم بود و سیاست روز ایجاب میکرد او را محترم دارند و در حضور مردم از او تجلیل به عمل آورند تا مردم گمان نکنند که حق خاندان پیامبر از دست رفته است، زیرا هنوز زمزمه سخنان رسول خدا (ص) در گوشها طنین انداز بود و هنوز توصیههای او به ذوی القربی فراموش شده بود.
او شاهد رنجها و نامرادیهای و ناهمواریهای بسیار بود. در شرایطی از فهم و درک قرار داشت که پدر را خوب درک میکرد و نیک و بد جریانات را خوب ارزیابی مینمود. چه بد فکریها، چه قضاوتهای نابجا که توسط سردمداران روز به اسم اسلام صورت میگرفت و گره گشائی آن توسط علی (ع) و فرزندانش بود. اعتراف لولا علی لهلک عمر به گوش حسن (ع) نیز میرسید و با این حال میدید که حق به حقدار نمیرسد!!
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *